مبحث نهم دربارهء نظم آيات و سور قرآن
معناى آيه
« آيات » جمع « آيه » است ، در لغت به معانى زير اطلاق مىشود :
1 . معجزه . مانند اين فرمودهء خداوند متعال :
« سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ . . »
. « 1 »
2 . علامت و نشانه . مانند اين فرمودهء خداوند متعال :
« . . . إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ . . »
. . « 2 »
3 . پند و عبرت . مانند اين فرمودهء خداوند متعال :
« . . . إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً . . »
. « 3 »
4 . امر عجيب و شگفتآور . مانند اين فرمودهء خداوند متعال :
« وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً . . »
. « 4 »
5 . جماعت . مانند كاربرد آن در اين عبارت : خرج القوم بآيتهم يعنى آنان همگى خارج شدند و هيچچيز پشت سر خود بر جاى نگذاشتند .
هامش
( 1 ) . « از فرزندان اسرائيل ( يعقوب ) بپرس كه چند معجزه روشن به آنان داديم . . . » ( بقره : 211 )
( 2 ) . « . . . نشانهء پادشاهى او اين است كه آن صندوق كه در آن آرامشى از پروردگارتان است نزد شما آيد . . . » .
( بقره : 248 )
( 3 ) . « . . . همانا در قرآن پند و عبرتى است . . . » . ( بقره : 248 )
( 4 ) . « و پسر مريم و مادرش را نشانهاى ( از قدرت كامل و شگفتآورمان ) كرديم . . . » . ( مؤمنون : 50 )