كلام ابو بكر است ندارد ، بلكه بر عكس ، متضمن دلايلى است كه بر وحيانى بودن آن دلالت دارد . همچنين ، اصحاب به كلام خدا بودن آن آگاه بودند و مىدانستند كه آيه سالها قبل از آن سخنرانى مهم نازل شده است . اما چه مىتوان كرد با كسانى كه تعصب و هواى نفس چشمانشان را كور ساخته است . « چشمهاى سر نابينا نيست بلكه چشم دلهايى كه در سينههاست كور و نابيناست . » « 1 »
5 . مدعىاند كه آيهء
« . . . وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى . . »
. « 2 » سخن عمر است . اين ادعا نيز به همان دليل كه در مورد آيهء
« ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ »
گفتيم مردود است . بلكه بطلان اين ادعا آشكارتر است زيرا از عمر روايت شده است كه به پيامبر گفت : اى كاش مقام ابراهيم را مكان نماز مىساختيم . سپس آن آيه نازل شد . « 3 » فرق است ميان خواسته و آرزوى عمر كه سبب نزول است ، و كلام قرآن كه بر اساس آن سبب نازل شده است .
چنانكه ملاحظه مىشود ، فعل در آيهء مذكور به صيغه امر آمده و مقرون به لفظ لو ( اى كاش ) نيست ، در حالى كه آرزوى عمر با صيغه ماضى و مقرون به لفظ لو است . برآورده شدن آرزو و يا آرزوهاى عمر توسط قرآن دليل بر اين نيست كه هر آيهاى كه در جهت تحقق اين آرزوها نازل گردد ، كلام عمر شمرده شود . و ميان اين دو فرق بسيار است .
شبههء سوم : برخى از غلات شيعه گمان بردهاند كه عثمان و قبل از او ابو بكر و همچنين عمر قرآن را تحريف و آيات و سور بسيارى را از آن ساقط كردهاند . آنان از هشام بن سالم « 4 » از ابو عبد اللّه ( امام صادق ( ع ) ) روايت كردهاند كه گفت : « قرآنى كه جبرئيل بر پيامبر ( ص ) نازل ساخت هفده هزار آيه داشت . » « 5 » در حالى كه مىدانيم عدد آيات قرآن اندكى بيش از شش هزار و دويست آيه است . همچنين محمد بن نصر « 6 » از ابو عبد اللّه
هامش
( 1 ) . حج : 46
( 2 ) . « و از جاى ايستادن ابراهيم نمازگاه بگيريد . » ( بقره : 125 )
( 3 ) . صحيح البخارى ، كتاب الصلاة ، باب 32 ، تفسير سورهء بقره ؛ سنن دارمى ، ج 2 ، كتاب المناسك ، باب 33 .
( 4 ) . هشام بن سالم بواليقى ، مولى بشر بن مروان ابو الحكم ، از اصحاب امام صادق و امام رضا ، عليهما السلام ؛ و صاحب اصل . ( مجمع الرجال قهپايى ، 6 : 246 - 238 ) .
( 5 ) . الأصول من الكافى ، ابو جعفر كلينى ، 2 : 634 . در قرآنهاى فعلى تعداد آيات را 6066 عدد شمارهگذارى كردهاند . طبرى در تفسير خود از پيامبر نقل مىكند كه قرآن 6236 آيه دارد . احتمالا اختلاف تعداد آيات از جمله آنچه در اين حديث آمده ناشى از اختلاف در تعيين حدود عبارات قرآنى به عنوان آيه است .
( 6 ) . نام صحيح وى چنين است : احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى ، وى از ياران جليل القدر امام صادق ( ع ) و