و تو را بر چيزى چند كه موجب خوشنودى اوست « 1 » .
و از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : عيسى بن مريم عليه السّلام به حواريان گفت : اى بنى اسرائيل آزرده مباشيد بر آنچه از دنياى شما فوت مىشود ، چنانچه اهل دنيا آزرده نمىباشند از فوت دين خود اگر دنياى ايشان سالم باشد « 2 » .
و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : چه گويم در وصف خانهاى كه اوّلش مشقّت و عناست ، و آخرش نيستى و فناست ، و در حلالش حساب است ، و در حرامش عقاب است ، هركه غنى مىشود در آن مفتون است ، و هركه محتاج مىشود در او محزون است ، و هركه از براى آن سعى مىكند به دستش نمىآيد ، و هركه تركش مىكند رو به او مىآورد ، و هركه خواهد از احوال آن عبرت بگيرد و بينا شود او را به عيوب خود بينا مىگرداند ، و كسى كه به رغبت به سوى آن نظر نمايد كورش مىكند « 3 » .
و در خطبهء ديگر فرمود : نظر كنيد به سوى دنيا به ديدهء زهد ، و از آن اعراض نمائيد ، به خدا قسم بعد از اندك زمانى ساكنان خود را كه رحل اقامت در آن افكندهاند بيرون مىكند ، و آنان كه به نعمتهاى آن مغرور گرديدهاند و ايمنند به فجايع و مصيبتها مبتلا مىگرداند ، آنچه از دنيا پشت كرد و رفت برنمىگردد ، و آنچه آينده است نمىتوان دانست كه چه مقدار است تا انتظار آن توان برد ، شادى و سرورش آميخته است به اندوه و حزن ، و قوّت شجاعانش آيل است به سستى و ضعف ، پس فريب ندهد شما را بسيارى آنچه شما را خوش مىآيد از زينتهائى كه اندك زمانى با شما خواهد بود ، خدا رحم كند كسى را كه در احوال دنيا تفكّر
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 136 ح 23 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 137 ح 25 .
( 3 ) بحار الانوار 73 / 120 .