خواهى بود كه شب در خانه بماند و روز به منزل ديگر رود ، و دنيا و آخرت به منزلهء دو منزل است كه از يكى بار كنى و به ديگرى نزول نمائى « 1 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حقتعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نمود : اى موسى دل خود را به دنيا مايل مگردان مثل ميل كردن ظالمان ، و دوست مدار دنيا را مانند دوستى كسى كه دنيا را پدر و مادر خود بگيرى ، اى موسى اگر تو را به خود بگذارم كه اصلاح نفس خود كنى بر تو غالب خواهد شد محبّت دنيا و زينتهاى آن .
اى موسى پيشى بگير در خيرات و طاعت بر اهل خير ، و ترك كن از دنيا آنچه را به آن احتياج ندارى ، و نظر مكن به كسى كه فريب دنيا خورده است ، و او را به خود گذاشتهام ، و بدان هر فتنهاى ابتداى آن محبّت دنياست ، و آرزو مكن حال كسى را كه مال بسيار دارد ، كه بسيارى مال بسيارى گناه مىباشد بهسبب حقوق واجبى كه خدا بر مال دارد ، و آرزو مكن حال كسى را كه مردمان از او راضيند تا ندانى كه خدا از او راضى است ، و آرزو مكن حال كسى را كه مردم اطاعت او نمىنمايند ، به درستى كه اطاعت كردن مردم او را و متابعت او نمودن بر خلاف حق باعث هلاك او و متابعان اوست « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به بعضى از اصحاب خود نوشتند : كه وصيّت مىكنم تو را و خود را به تقوا و پرهيزكارى كسى كه معصيت او حلال نيست ، و امّيد از غير او نمىتوان داشت ، و بىنيازى حاصل نمىشود مگر به فضل او ، به درستى كسى كه از مناهى خدا بپرهيزد عزيز و باقوّت و سير و سيراب
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 134 ح 17 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 135 ح 21 .