و حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : بر شما باد به ادا كردن امانت مردم ، به درستى كه اگر كشندهء پدرم مرا امين كند بر شمشيرى كه پدرم را به آن كشته باشد ، و آن شمشير را به من بسپارد ، البتّه به او رد مىنمايم « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هركه را امين كنند بر امانتى و او به صاحبش رد نمايد ، هزار عقده از عقدههاى آتش از گردن خود گشوده است ، پس مبادرت نمائيد به اداى امانت ؛ زيرا امانتى كه به كسى مىسپارند ابليس صد شيطان را بر او مىگمارد كه او را گمراه كنند ، و وسوسه نمايند تا او را هلاك كنند ، مگر كسى كه خدا او را نگاه دارد « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : هركه حقّ مؤمنى را حبس نمايد ، خدا در قيامت پانصد سال او را بر پا ايستاده بدارد ، تا آنكه نهرها از عرق او جارى شود ، و منادى از جانب خدا ندا كند اين ظالمى است كه حقّ خدا را حبس كرده است ، پس چهل روز او را سرزنش كنند ، و او را به جهنّم برند « 3 » .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه ظلم كند بر مزدورى و مزدش را ندهد ، خدا ثواب او را حبط نمايد ، و بوى بهشت را بر او حرام كند ، با اينكه بويش از پانصد سال راه شنيده مىشود ، و كسى كه از همسايهاش يك شبر از زمين را خيانت كند و داخل خانهء خود كند ، خدا آن زمين را تا هفتم طبقهء زمين طوقى كند به گردن او در قيامت ، و به آن هيئت به مقام حساب آيد « 4 » .
و فرمود : هركه خيانت كند امانتى را در دار دنيا و به صاحبش ندهد تا مرگ او را
هامش
( 1 ) بحار الانوار 75 / 114 ح 2 .
( 2 ) بحار الانوار 75 / 114 ح 4 .
( 3 ) بحار الانوار 75 / 175 ح 17 .
( 4 ) من لا يحضره الفقيه 4 / 12 .