يا أبا ذر اذا أراد اللّه عزّ و جلّ بعبد خيرا فقّهه في الدين ، و زهّده في الدنيا ، و بصّره بعيوب نفسه .
يا أبا ذر ما زهد عبد في الدنيا الّا أثبت اللّه الحكمة في قلبه ، و أنطق بها لسانه ، و بصّره عيوب الدنيا داءها و دواءها ، و أخرجه منها سالما الى دار السّلام .
يا أبا ذر رأيت أخاك قد زهد في الدنيا فاستمع منه ، فانّه يلقى اليك الحكمة ، فقلت : يا رسول اللّه من أزهد الناس ؟ قال : من لم ينس المقابر و البلى ، و ترك فضل زينة الدنيا ، و آثر ما يبقى على ما يفنى ، و لم يعد غدا من أيّامه ، و عدّ نفسه في الموتى .
اى ابو ذر به حقّ آن خداوندى كه جان محمّد به يد قدرت اوست اگر دنيا نزد خدا برابر بود با پر پشهاى يا پر مگسى ، كافر را در دنيا يك شربت آب نمىداد .
اى ابو ذر دنيا ملعون است ، و آنچه در دنياست ملعون است ، مگر چيزى كه مطابق رضاى الهى باشد ، و هيچچيز را خدا دشمن نمىدارد مانند دنيا ، حقتعالى دنيا را خلق فرمود ، و از آن اعراض نمود ، و نظر لطف به سوى آن نكرد و نخواهد كرد تا قيام قيامت ، و هيچچيزى نزد خدا محبوبتر نيست از ايمان به خدا ، و ترك كردن آنچه خدا امر فرموده به ترك آنها .
اى ابو ذر حقتعالى وحى فرمود به برادرم عيسى عليه السّلام كه : اى عيسى دوست مدار دنيا را ، به درستى كه من آن را دوست نمىدارم ، و دوستدار آخرت را كه بازگشت همه به آنجاست .
اى ابو ذر جبرئيل به نزد من آمد ، و خزينههاى دنيا را براى من آورد ، و بر استر اشهبى سوار بود ، پس گفت : اى محمّد اينها خزينههاى دنياست به تو مىدهم ، و
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 485
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٨٥