عورت خود را به آن بپوشاند ، و بندهاى كه ايمانش كامل شد او را مبتلا مىكنم به ضعف قوّت و كمى روزى پس اگر دلتنگ شد به او برمىگردانم ، و اگر صبر نمود به او مباهات مىنمايم با ملائكهء خود « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : در كتاب حضرت امير المؤمنين عليه السّلام نوشته است كه : مبتلاترين مردم به بلاها پيغمبرانند ، و بعد از ايشان اوصياى ايشان ، و هركس كه بعد از ايشان بهتر باشد مبتلاتر است ، و مبتلا مىشود مؤمن به قدر اعمال نيكوى خود ، پس هركه ايمانش درست و عملش صحيح است بلايش شديد و صعب است ؛ زيرا حقتعالى دنيا را ثواب مؤمن قرار نداده است ، و عقوبت كافر را در دنيا مقرّر نفرموده است ، و هركه دينش سست و عملش ضعيف است بلايش كم است ، و بلا نزديكتر است به مؤمن پرهيزكار از باران به زمينهاى پست « 2 » .
و حضرت عليه السّلام فرمود : اگر مؤمن در قلهء كوهى باشد ، البتّه حقتعالى كسى را به سوى او برمىانگيزاند كه او را آزار كند تا ثواب حاصل كند « 3 » .
و به سند صحيح از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : حقتعالى دو ملك را به سوى زمين مىفرستاد ، در هوا يكديگر را ملاقات كردند ، يكى به ديگرى گفت : به چه مطلب مىروى ؟ گفت : حقتعالى مرا فرستاده است به درياى ايل كه يك جبّارى از جبّاران ماهى آرزو كرده ، آن ماهى را برانم و به دام صيّاد آن جبّار درآورم تا براى او شكار كنند ، و آن كافر در دنيا به منتهاى آرزوهاى خود برسد ، پس او از ديگرى پرسيد : تو را به چه كار فرستاده است ؟ گفت : مرا به كارى عجيبتر فرستاده است يك بندهء مؤمنى كه روزها روزه مىدارد ، و شبها عبادت
هامش
( 1 ) بحار الانوار 67 / 226 ح 35 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 259 ح 29 .
( 3 ) بحار الانوار 67 / 228 ح 37 .