[ فضائل مومن ]
يا أبا ذر الدنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر ، و ما أصبح فيها مؤمن الّا حزينا ، فكيف لا يحزن المؤمن و قد أوعده اللّه جلّ ثناؤه أنّه وارد جهنّم ، و لم يعده أنّه صادر عنها ، و ليلقينّ أمراضا و مصيبات و امورا تغيظه ، و ليظلمنّ فلا ينتصر يبتغي ثوابا من اللّه تعالى ممّا يزال فيها حزينا حتّى يفارقها ، فاذا فارقها قضى الى الراحة و الكرامة .
يا أبا ذر ما عبد اللّه عزّ و جلّ على مثل طول الحزن .
اى ابو ذر دنيا زندان مؤمن است ، و بهشت كافران است ، و هيچ مؤمنى صبح نمىكند در دنيا مگر محزون و مغموم ، و چگونه محزون نباشد و حال آنكه خدا او را وعيد فرموده است كه وارد جهنّم خواهد شد ، و وعده نفرموده است كه از آن بيرون خواهد آمد ، و نجات نخواهد يافت ، و در دنيا ملاقات مىنمايد و به او مىرسد مرضها و دردها و مصيبتها و امرى چند كه او را به خشم مىآورد ، و ظلم بر او مىكنند ، و كسى نصرت و يارى او نمىكند ، و در آن مظلوم بودن امّيد ثواب از خدا دارد ، پس مؤمن به اين جهتها در دنيا حزين است تا از دنيا مفارقت نمايد پس چون از دنيا بيرون رفت مىرسد به راحت و كرامت و نعمت .
اى ابو ذر هيچ عبادتى از عبادتهاى خدا ثواب ندارد مثل درازى و بسيارى اندوه .
بدان كه حق سبحانه و تعالى دنيا را براى راحت مؤمن خلق نكرده است ، و درخور مراتب ايمان بلاها و احزان به ايشان مىرسد ، و براى دانستن حقيقت اين مقال نظر در احوال انبيا و اوصيا و محنتهاى اهل بيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كافى است ، و بهحسب تجربه معلوم است كه هيچچيز نفس آدمى را اصلاح نمىكند ، و همواره