ملايم نمىگرداند ، مانند بلاها و مصائب ، و موجب زهد در دنيا و توجّه به جناب اقدس ايزيدى مىگردد .
چنانچه از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه حضرت رسول فرمود : بر بلاهاى عظيم اجر عظيم كرامت مىفرمايند ، و چون خدا بندهاى را دوست دارد او را به بلاى عظيم مبتلا مىگرداند ، پس اگر راضى باشد او را نزد خدا رضا و خوشنودى خواهد بود ، و اگر به سخط آيد براى او سخط الهى خواهد بود « 1 » .
و عبد اللّه بن بكير از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد كه : آيا مؤمن مبتلا مىشود به خوره و پيسى و مثل اين مرضها ؟ فرمود : مقرّر نكردهاند بلا را مگر از براى مؤمن « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : خدا پيمان مؤمن را گرفته است بر اينكه قولش را قبول نكنند ، و سخنش را تصديق ننمايند ، و از دشمنش انتقام نتوانند كشيد ، و خشم خود را فرو نتوانند نشانيد ، مگر به فضيحت خود ؛ زيرا كه در دنيا او ممنوع است از انتقام « 3 » .
و در حديث ديگر فرمود : مؤمن از چهار خصلت خالى نمىباشد : همسايهاى كه او را آزار كند ، و شيطانى كه در مقام گمراه كردن او باشد ، و منافقى كه پيروى او نمايد ، و مؤمنى كه حسد بر او برد ، و اين آخرى از همه بر او دشوارتر است ؛ زيرا كه افترا بر او مىبندد و مردم قبول مىكنند « 4 » .
و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : حقتعالى مىفرمايد :
اگر نه اين بود كه شرم مىدارم از بندهء مؤمن خود ، بر او كهنهاى نمىگذاشتم كه
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 253 ح 8 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 258 ح 27 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 249 ح 1 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 250 .