است به نادانى « 1 » .
و به سند ديگر روايت كرده است كه : از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند از معنى سنّت و بدعت و جماعت و فرقت ، فرمود : سنّت آن چيزى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله جارى فرموده و بيان كرده است ، و بدعت آن چيزى است كه بعد از آن حضرت پيدا كردهاند ، و جماعت كه پيغمبر فرموده است با ايشان مىبايد بود اهل حقّند اگر چه اندكى باشند ، و فرقت كه پيغمبر نهى از متابعت آن فرموده اهل باطلند اگر چه بسيار باشد « 2 » .
و كلينى عليه الرحمه از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : خدا هيچ امرى را كه امّت به آن محتاج باشند نگذاشته است مگر اينكه در قرآن فرستاده ، و از براى پيغمبرش بيان فرموده ، و از براى هر چيز اندازه و دليلى مقرّر فرموده ، و از براى هركسى كه از آن اندازه به دررود حدّى مقرّر ساخته است « 3 » .
و به سند صحيح از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام روايت كرده است كه : بهترين اعمال نزد حقتعالى آن است كه در آن عمل به سنّت پيغمبر عمل كنند اگر چه اندكى باشد « 4 » .
و به سند معتبر از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : گفتار به كار نمىآيد مگر اينكه با كردار نيك باشد ، و گفتن و كردن هر دو بىفايده است اگر موافق سنّت و طريقهء پيغمبر نباشد « 5 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 2 / 301 - 302 ح 34 .
( 2 ) بحار الانوار 2 / 266 ح 23 .
( 3 ) اصول كافى 1 / 59 ح 2 .
( 4 ) اصول كافى 1 / 70 ح 7 .
( 5 ) اصول كافى 1 / 70 ح 9 .