چنان كار تنگ شود كه عرق به دهان ايشان برسد ، پس گويند : بيائيد به نزد حضرت آدم رويم ، شايد ما را شفاعت كند ، چون بيايند گويد : من گناهكارم برويد به نزد حضرت نوح ، و همچنين هر پيغمبرى كه آيند ايشان را به نزد ديگرى فرستد ، تا به نزد حضرت عيسى آيند ، گويد : نزد پيغمبر آخر الزمان رويد ، چون به خدمت آن حضرت آيند فرمايد : با من بيائيد ، و بياورد ايشان را به در بهشت ، و رو به درگاه رحمت به سجده درآيد ، پس ندا رسد : سر بردار و شفاعت كن كه شفاعت تو مقبول است ، و اين است تفسير آن آيه كه فرموده است
عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
« 1 » .
و به سند معتبر منقول است كه : شخصى به خدمت حضرت باقر عليه السّلام آمد ، و گفت : شما حرف شفاعت بسيار مىگوئيد ، و مردم را مغرور مىكنيد ، فرمود : گمان تو اين است كه شكم و فرج خود را از حرام نگاه داشتهاى و به شفاعت محمّد احتياج ندارى ، و اللّه اگر فزعهاى روز قيامت را ببينى ، محتاج به شفاعت خواهى شد ، و شفاعت از براى جماعتى است كه مستحقّ آتش شده باشند و هيچكس از اوّلين و آخرين نيست مگر اينكه به شفاعت آن حضرت محتاج است در روز قيامت .
پس فرمود كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله براى امّت خود شفاعت خواهد كرد ، و ما براى شيعيان خود شفاعت خواهيم كرد ، و شيعيان ما براى اهالى و دوستان خود شفاعت خواهند كرد ، و گاه باشد كه مؤمنى شفاعت كند مثل عدد ربيعه و مضر را كه دو قبيلهء عظيمند ، و مؤمن شفاعت مىكند حتّى از براى خدمتكارش ، مىگويد :
هامش
( 1 ) بحار الانوار 8 / 35 - 36 ح 7 .