تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
مىفرمايد
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي
« 1 » فرمود : روح خلقى است عظيم‌تر از جبرئيل و ميكائيل ، و با هيچ‌يك از پيغمبران گذشته نبوده است به غير حضرت رسول كه با او بود ، و با ائمّه مىباشد و خبرها به ايشان مىگويد ، و تسديد ايشان مىنمايد « 2 » . و در بعضى روايات وارد شده است كه : چون حضرت موسى و خضر بر كنار دريا مىخواستند از يكديگر جدا شوند ، مرغى پيدا شد و قطره‌اى از آب برداشت به جانب مشرق انداخت ، و قطرهء ديگر به جانب مغرب انداخت ، و يك قطره به جانب آسمان انداخت ، و يكى به سوى زمين ، و قطرهء پنجم را به دريا افكند ، هر دو حيران ماندند . در اين حال صيّادى در ميان دريا پيدا شد ، و گفت : در امر مرغ تفكّر مىنمائيد ؟ شما دو پيغمبر تأويل كار آن را نمىدانيد ، و من كه مرد صيّادم مىدانم ، گفتند : ما نمىدانيم مگر چيزى را كه خدا تعليم ما نمايد ، صيّاد گفت كه : آن مرغى است در دريا مىباشد ، و مسلم نام دارد ، و كار او اشاره به اين بود كه پيغمبرى در آخر الزمان خواهد آمد كه علم اهل مشرق و مغرب و اهل آسمان و زمين نزد علم او مثل اين قطره باشد نزد اين دريا ، و پسر عم و وصى او وارث علم او خواهد بود ، پس آن صيّاد غايب شد ، دانستند كه ملكى بود از جانب خدا ايشان را متنبّه ساخت « 3 » . و كلينى از عبد الأعلى روايت كرده كه : حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام فرمود : من كتاب الهى را مىدانم از اوّل تا آخر ، چنانچه گويا همه در كف من است ، و در قرآن است خبر آسمان ، و خبر زمين ، و خبرهاى گذشته ، و خبرهاى آينده ، چنانچه
هامش
( 1 ) سورهء اسراء : 85 . ( 2 ) اصول كافى 1 / 273 ح 4 . ( 3 ) بحار الانوار 13 / 312 - 313 ح 52 .
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 202 | العلامة المجلسي / السيد مهدي الرجائي