جميع پيغمبران از جميع گناهان صغيره و كبيره از اوّل عمر تا آخر عمر معصوم و منزّهند ، و بايد اعتقاد داشت موافق احاديث متواتره كه پدر آن حضرت تا حضرت آدم همه بزرگواران و انبيا و اوصيا بودهاند ، و از كفر و شرك پاك بودهاند ، و در هر عصرى بهترين اهل عصر خود بودهاند ، و مادر آن حضرت تا حوّا همگى مطهّرات از زنا و بديها بودهاند .
و آنچه اهل سنّت در تواريخ و تفاسير خود ذكر نمودهاند ، از چيزهائى كه مستلزم نسبت گناه است به آن جناب ، يا به غير او از پيغمبران ، يا متضمّن نسبت كفر و شرك است به پدر و مادر آن حضرت ، يا يكى از اجداد آن حضرت ، همه دروغ و افتراست ، و محض تهمت و خطاست ، و چون خلفاى ثلاثهء ايشان به انواع كفر و فسق و بديها آراسته بودند ، از براى آنكه قباحت آن را در نظرها بر طرف كنند ، به هريك از پيغمبران و ائمّه و اوصيا خطاها و بديها نسبت كردهاند .
و بعضى از منافقان يهود در ميان مسلمانان بودند كه چيزها از كتب خود كه محض افترا بود در ميان مسلمانان نقل مىكردند و اكثر تواريخ اهل سنّت به ايشان منتهى مىشود ، و لذا اين حقير يك جلد كتاب بحار الانوار را در تاريخ انبياء نوشتهام ، كه تواريخ ايشان به نحوى كه از اهل بيت عليهم السّلام به ما رسيده مضبوط گردد ، و انشاء اللّه در خاطر است كه اگر اجل مهلت دهد بعد از اتمام به فارسى ترجمه نمايم ، كه تواريخ اهل سنّت و يهود و خطاهائى كه نسبت به پيغمبران عالى شأن دادهاند از ميان مسلمانان بر طرف شود ، و توضيح بعضى از اين مطالب كه مذكور شد با ساير اوصاف آن حضرت در فصول بعد از اين در ضمن اوصاف امام بيان خواهد شد .
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 148
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٨