فايدهء خامسه در بيان بعضى از شمايل و اوصاف آن حضرت است
ابن بابويه رحمه اللّه به اسناد معتبر روايت كرده از حضرت امام الجنّ و الانس على بن موسى الرضا عليهما السّلام از آباء گرام عظام او عليهم السّلام كه حضرت امام حسن عليه السّلام فرمود : از هند بن ابى هاله پرسيدم از حليه و شمايل حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و هند وصّاف آن حضرت بود ، و بسيار بيان اوصاف و شمايل آن حضرت مىكرد .
گفت كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عظيم الشأن بودند در نظرها ، و جلالت و فخامت ايشان در دلها و سينهها جا كرده بود ، و صورت آن حضرت نور مىداد ، و مىدرخشيد مانند ماه شب چهارده ، ميانه بالا بودند ، نه بسيار بلند و نه بسيار كوتاه ، سر مبارك ايشان كوچك نبود ، و در موى سر ايشان شكنها و حلقهها بود كه موجب زينت مىشد ، و اگر بهندرت بسيار بلند مىشد دو حصّه مىكردند ، كه محلّ مسح گشاده باشد ، و غالب اوقات آنقدر بود در بلندى كه به نرمهء گوش مىرسيد ، و چون در ميان عرب در آن زمان سر تراشيدن بدنما بود ، در غير حج و عمره سر نمىتراشيدند ؛ زيرا كه بايد نبى و امام كارى نكند كه در نظرها بد نمايد ، و رنگ مباركشان سفيد نورانى بود ، و موافق چند حديث ديگر به سرخى آميخته بود و گشاده پيشانى بودند .
و ابروهايشان بلند و مقوّس بود ، و نازك گرديده تا تمام شده بود ، امّا پيوسته نبود ، و در بعضى از احاديث عامّه و خاصّه وارد شده است كه ابروهاى ايشان پيوسته بود ، و آنچه در اين حديث است مشهورتر است ، و در ميان دو ابروشان رگى بود كه در هنگام غضب پر مىشد و بلند مىگرديد ، و بينى آن حضرت كشيده و بلند بود ، و در ميانش اندك برآمدگى داشت ، و سرش نازك بود ، و پيوسته نور از آن مىتافت .