و موى ريش آن حضرت انبوه بود و تنگ نبود ، و در خدّ آن حضرت برآمدگى نبود و هموار بود ، و دهانشان بسيار كوچك نبود ، و دهان خرد نزد عرب بسيار مذموم است ، و دندانهاى منوّرشان بسيار سفيد و نازك ، و از يكديگر گشاده بود ، و موى نازكى از ميان سينهء ايشان روئيده بود ، و تا ناف به مثابهء خطّى ممتد گرديده ، و گردن شريفشان به مثابهء گردن صورتى بود كه از نقره ساخته باشند ، و جلا داده باشند در نهايت سفيدى و جلا ، و جميع اجزاى تركيب بدنشان معتدل و متناسب بود ، و وسط بود نه بسيار تنومند و نه بسيار لاغر ، سينه و شكم باهم برابر بود ، و ميان شانهها گشاده و عريض بود ، و سرهاى استخوانها قوى بود .
و بدن شريفشان در نهايت صفا و سفيدى و نور بود ، و به غير خطّى از مو كه در ميان سينهء ايشان بود ديگر بر سينه و شكم موى نبود ، و بر ذراعين و كتفهايشان مو روئيده بود ، و كف دست مباركشان وسيع و پهن بود ، و كفهايشان به ضخامت مايل بود ، و نزد عرب دست بزرگ بسيار پسنديده است ، و پاهايشان نيز ضخيم بود ، و انگشتانشان كشيده و بلند بود ، و ساعد و ساق مباركشان صاف بود ، گره و ناهموارى نداشت ، و گود كف پاى شريفشان ميانه بود ، نه بسيار گود و نه هموار ، پشت پايشان در نهايت نرمى و هموارى بود ، به حدّى كه اگر آبى بر آن مىريختند هيچ بر رويش بند نمىشد .
و چون راه مىرفتند به روش متكبّران و زنان پاها را بر زمين نمىكشيدند ، بلكه بر مىداشتند به قوّت امّا به تأنّى مىرفتند و تند نمىرفتند ، و گردن نمىكشيدند در هنگام راه رفتن ، سر مبارك به پيش مىافكندند ، مانند كسى كه از بلندى به زير آيد ، و اگر با كسى سخن مىگفتند به روش متكبّران به گوشهء چشم نظر نمىكردند ، بلكه به تمام بدن مىگشتند و متوجّه او مىشدند ، و نظر آن حضرت غالب اوقات بر زمين بود ، به سوى مردم كم نظر مىافكندند ، و به آسمان كم نگاه مىكردند از روى
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 150
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٠