كه آتش ايشان را فرا گيرد ، چنانچه جامه آدمى را فرا مىگيرد ، پس لب زيرين ايشان چنان بياويزد كه به ناف ايشان برسد ، و لب بالاى ايشان به ميان سر ايشان برسد ، و بعد از اين آيه حق تعالى مىفرمايد كه بريزند از بالاى سر ايشان آبى جوشان كه بگدازد از غايت حرارت آنچه در شكم ايشان است از احشا و امعا و پوستهاى ايشان را ، و براى ايشان گرزها از آهن آماده كردهاند كه هرگاه خواهند كه بيرون آيند از آتش از كثرت شدّت و الم برگردانند ايشان را به آن گرزها در آتش و گويند به ايشان كه بچشيد آتش عذاب سوزان را « 56 » .
و در حديثى وارد شده است كه اگر گرزى از آن گرزها را در زمين گذارند و جميع جن و انس جمع شوند و خواهند كه آن را بر دارند نتوانند برداشت .
و از حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - منقول است كه فرمود كه براى اهل معصيت نقبها در ميان آتش زدهاند ، و پاهاى ايشان را در زنجير كردهاند ، و دستهاى ايشان را در گردن غل كردهاند ، و بر بدنهاى ايشان پيراهنها از مس گداخته پوشانيدهاند ، و جبّهها از آتش براى ايشان بريده بر ايشان بستهاند ، و در ميان عذابى گرفتارند كه گرميش به نهايت رسيده ، و درهاى جهنم را بر روى ايشان بستهاند ، پس هرگز آن درها را نمىگشايند و هرگز نسيمى بر ايشان داخل نمىشود ، و هرگز غمى از ايشان بر طرف نمىشود ، و عذاب ايشان پيوسته شديد است و عقاب ايشان هميشه تازه است ، نه خانهء ايشان فانى مىشود و نه عمر ايشان به سر مىآيد ، به مالك استغاثه مىكنند كه از پروردگار خود بطلب كه ما را بميراند و او در جواب مىگويد كه هميشه در عذاب خواهيد بود « 57 » .
و به سند معتبر از حضرت صادق - عليه السلام - منقول است كه در جهنّم جايى هست كه اهل جهنّم از آن استغاثه مىنمايند ، و آن جاى هر متكبّر جبّار معاند است و هر شيطان متمرّد ، و هر متكبّرى كه ايمان به روز قيامت نداشته باشد و هر كه عداوت آل محمّد - عليهم السّلام - داشته باشد . و فرمود كه كسى كه در جهنّم عذابش از
هامش
( 56 ) . بحار الانوار 8 / 292 ، ح 32 .
( 57 ) . بحار الانوار 8 / 292 ، ح 34 .