مرد بر او بگريند و بگويند
« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ »
رفت به سوى مادرش هاويه يعنى جهنم ، و اگر گويد كه زنده است امّيدوار گردند كه شايد با سعادت بميرد و به سوى ما آيد .
پس حق تعالى ندا كند كه برگردانيد اين روح را به زمين سوى بدن خود به درستى كه ايشان را از زمين خلق كردهام و به سوى زمين بر مىگردانم ايشان را بعد از مردن و باز از زمين بيرون مىآورم ايشان را و زنده مىگردانم مرتبهء ديگر در قيامت .
پس چون بدن او را در تابوت گذارند ملائكه نعش او را بردارند و به سرعت تمام برند ، و شياطين از دو طرف او صف كشيده باشند و از دور به حسرت نظر كنند و جرأت ننمايند كه به نزديك او آيند .
پس چون او را به نزديك قبر رسانند بقعههاى آن زمين همه گويند خداوندا او را در شكم من ساكن گردان تا آن كه او را گودالى كه حق تعالى مقدّر فرموده است دفن كنند .
پس چون او را در لحد گذارند براى او ممثّل گردانند صورت پدر و مادر و زن و فرزندان و برادران او را و به حسرت به سوى ايشان نظر كند و يابد كه از ايشان يارى به او نمىرسد ، پس صورت بسيار نيكى به نظر او در آيد از او پرسد كه تو كيستى ؟ گويد منم عمل شايستهء تو كه امروز قلعه و حصار و سپر و سلاح توام كه از تو دفع نمايم هر رزىّ « 21 » را .
پس مؤمن گويد به خدا سوگند كه اگر مىدانستم كه تو در چنين محلّى به كار من خواهى آمد هر آينه زياده از آنچه سعى كردهام در تحصيل تو سعى مىكردم و فريب از مال و فرزندان نمىخوردم .
عمل صالح گويد كه اى دوست خدا بشارت باد تو را به نيكيها ، و به خدا سوگند كه چون قبر را پر كنند و برگردند مؤمن صداى نعلهاى ايشان را مىشنود در برگرديدن ، و صداى دستهاى ايشان را احساس مىنمايد كه بر هم مىزنند و خاك از دست
هامش
( 21 ) . رزى از ماده رزيه و رزيئه است به معنى مصيبت عظيم ، آسيب و بلا ، جمع آن رزايا .