پس حضرت فرمود كه حق تعالى گروهى از ملائكه مىفرستد به غير قابضان ارواح كه در صف مىايستند از خانهء او تا قبر او و طلب آمرزش و شفاعت براى او مىكنند و ملك موت او را دلدارى مىنمايد و مشغول مىگرداند ، و از جانب خداوند كريم او را بشارت به نيكى و كرامت مىفرمايد ، مانند كسى كه كودكى را بازى دهد و مشغول گرداند و به انواع ملاطفت او را تسكين مىفرمايد تا به آسانى روح مطهّر او را قبض نمايد .
و چون جان به گلوى او رسد دو ملك كه با او مىبودند و عملهاى نيك و بد او را مىنوشتند گويند با ملك موت كه مدارا كن به صاحب ما و ترحّم نما بر او كه نيكو برادرى بود براى ما و نيكو همنشينى بود ما را ، هرگز از او ننوشتيم سخنى كه موجب غضب حق تعالى گردد .
و چون روح او از بدن مفارقت كند در ميان مشك سفيد و رياحين بهشت در حرير سفيد پيچند و ملائكهء قابضان ارواح او را به سوى آسمان اوّل بالا برند ، پس درهاى آسمان براى او گشوده شود و ملائكهء كه بر در موكّلاند گويند خدا تحيّت فرستد بر بدنى كه اين روح در آن ساكن بود ، پيوسته عمل شايستهء او بر ما مىگذشت و مىشنيديم حلاوت صداى او را به تلاوت قرآن .
پس درهاى آسمان و دربانان همه بر فوت او بگريند و بگويند پروردگارا اين بندهء تو عملهاى شايستهء او بر ما مىگذشت و صداى لذيذ او را به تلاوت قرآن مىشنيديم خداوندا برانگيز به جاى او بندهء كه بشنواند به ما آنچه مىشنوانيد ، پس روح او را بالا برند ، و جميع ملائكهء آسمانها او را مرحبا گويند ، و براى او شفاعت و طلب مغفرت نمايند .
پس خداوند كريم رحيم فرمايد كه رحمت من براى اين روح باد ، و ارواح مؤمنان گذشته به استقبال او شتابند ، مانند غائبى كه از سفر آيد ، و آشنايان به استقبال او روند . پس بعضى از ايشان با بعضى گويند كه بگذاريد اين روح را ساعتى تا به حال آيد ، كه از كربها و شدّتهاى عظيم بيرون آمده است ، چون استراحت يابد احوال آشنايان و خويشان و دوستان خود را از او پرسند و گويند فلان چه شد ؟ اگر گويد كه
مجموعه رسائل اعتقادى ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٦