باب الميم
قُمّ : به ضم وتشديد ميم ، معرّب كم كه در كتب « 1 » نيز گويند وآن شهري است معروف .
بَقّم : به فتح باء وتشديد قاف ، معرّب بكم .
ابريسَم : به كسر وفتح سين ، معرّب ابريشم .
هِندام : به كسر ، معرّب اندام يا هَندام به فتح واين بهتر است چنان كه گذشت در مقدمه واز اين مأخوذ است مهندم يعنى اندامدار « 2 » .
مرهم : آنچه بر جراحت ببندند ، معرّب كذا في الصراح .
صنم : معرّب شمن ، كذا في القاموس واين غلط است ؛ چه شمن پرست است نه بت ومعرّب بودن صنم « 3 » نيز محل تأمل است . « 4 »
ساسم : معرّب شيشم وآن درختى است معروف در هند .
سلجم : معرّب شلكم ، مرادف شلغم وبه شين معجمه نيز آمده .
لِجام : به كسر ، معرّب لَگام به فتح .
صرم : « 5 » معرّب چرم ، صرّام « 6 » يعنى چرم گرم .
بِرسام : به كسر ، معرّب بَرسام به فتح ، يقال بُرسِمَ بالضم وكسر السين فهو مُرسَم « 7 » بالضم وفتح السين .
خُشنام : به ضم ، « 8 » معرّب خوشنام ، كذا في القاموس .
درهم : معرّب درم .
باب النون
صولجان : معرّب چوگان يا چولگان .
صَرمَنجان : به فتح صاد « 9 » وميم ، معرّب چرمنگان وآن شهري است .
هامش
( 1 ) . م : كه كنب .
( 2 ) . أصل : اندام وار .
( 3 ) . م : برمحك .
( 4 ) . م : - / نيز محل تأمل است .
( 5 ) . م : + / به فتح .
( 6 ) . م : حرام .
( 7 ) . م : مبرسم .
( 8 ) . م : + / نامى است .
( 9 ) . م : - / صاد .