ماجُمشون : به ضم جيم وشين معجمه ، معرّب ماهگون .
تخارستان « 1 » : به ضم ، معرّب تخوارستان وآن ملكي است معروف ما بين كابل وبلخ ، وتخوار نام حاكم آن ملك بوده .
دَيدَبان : به فتح هر دو دال ، معرّب ديدهبان .
دِربان : به كسر « 2 » ، البواب فارسية دربان « 3 » ، كذا في القاموس ، درابنه جمع .
فِنجان : به كسر ، معرّب پنگان .
كَسخان : به فتح « 4 » ، معرّب كَشخان به فتح ، به معنى ديوث ونون پيش بعضي اصلى است ووزنش فعلال وچون فَعلال به فتح أول « 5 » در لغت عرب از غير مضاعف نيامده ، كسر دهند وبعضي نون زايد دانند ووزنش فعلان واين جماعت لغت « 6 » فتح دانند « 7 » .
آذين : « 8 » معرّب آيين ويقال له بالفارسية خوارّه « 9 » ، كذا في المغرب .
قَطِران : به فتح وكسر طاء ، معرّب كنيزان يا كنزان « 10 » به حذف ياء .
سِرقين وسِرجين : به كسر ، معرّب سرگين .
طَيلَسان : به فتح طاء ولام ، معرّب تالشان به اماله وكسر لام ؛ چه آن پوشش متعارف قوم
تالش بوده والف ونون براي نسبت است و « 11 » عرب طاء به راء بدل تاء « 12 » كردند جهت اخراج لفظ از عجميت وفتح دادند طاء « 13 » ولام را ؛ چه فعيلان در كلام عرب بسيار است .
فارقين : معرّب پاركين .
هامش
( 1 ) . م : طخارستان .
( 2 ) . م : ويكسر .
( 3 ) . م : - / دربان .
( 4 ) . م : كشخان : به فتح وكسر .
( 5 ) . م : - / به فتح أول .
( 6 ) . م : تغير .
( 7 ) . م : بدهند .
( 8 ) . م : + / كأنه .
( 9 ) . م : خوازه .
( 10 ) . م : . . . معرب كتيران يا كتران .
( 11 ) . م : - / و .
( 12 ) . م : عرب تاء را به طاء بدل .
( 13 ) . م : + / را .