فِرجين : به كسر ، معرّب پرچين .
زِرفين : به كسر ، معرّب زلفين « 1 » يعنى زلف دار .
فِرزان : به كسر ، معرّب فَرزين به فتح .
طِرازدان : به كسر ، معرّب ترازودان به معنى غلاف ترازو .
جُرجان : به ضم ، معرّب گرگان .
طبرستان : معرّب تبرستان .
فيجَن : معرّب بيكن ، مرادف بيغن به معنى سُداب « 2 » وآن گياهى است معروف « 3 » .
طهران : معرّب تهران .
طبران : معرّب تبران .
قهرمان : معرّب گهرمان .
مرزُبان : به ضم زاء ، معرّب مرزْبان به سكون زاء ، يعنى نگاهدارندهء سرحد .
جَوشَقان : به فتح جيم وشين ، معرّب كُوشْگان به ضم كاف وسكون شين .
صغانيان « 4 » : معرّب چغانيان .
ارجوان : « 5 » معرّب اركوان ، مرادف ارغوان .
طَيسَفون : به فتح طاء وسين ، معرّب تيسپون وآن نام شهر مدائن است .
سِجستان : به كسر ، معرّب سَگستان به فتح ووجه تسميهء آن در سگاوند گذشت .
سكنجبين : معرّب سكنگبين .
ترنجبين : معرّب ترنكبين .
جلنجبين : معرّب گلنكبين .
خَزُران « 6 » : به فتح وضم زاء « 7 » ، معرّب خزْران « 8 » به سكون زاء .
قَيرُوان : به فتح قاف وضم راء مهمله ، معرّب كاروان به اماله وآن شهري است به
هامش
( 1 ) . أصل : زلف .
( 2 ) . أصل : سراب .
( 3 ) . أصل : معرف .
( 4 ) . م : سقانيان .
( 5 ) . م : + / به فتح .
( 6 ) . م : خيزران .
( 7 ) . م : راء .
( 8 ) . م : خيزران .