گوگدو « 1 » خوانند وخارى سازند مانند آن سه پهلو از آهن ودر ميدان جنگ اندازند تا أسب وپيادهء دشمن فگار شود وآن را نيز به مشابهت خسك گويند .
طَبَرك : به فتحتين ، معرّب تبْرك به سكون باء موحده وآن قلعه است عموماً وقلعهاى « 2 » در « 3 » أصفهان خصوصاً .
فلنجمشك وفرنجمشك : معرّب پلنك مشك وآن گياهى است خوشبو كه رنگ پلنك وبوى مشك دارد .
باب اللام
فوفل : معرّب پوپل .
فيل : معرّب پيل .
فرنفل : معرّب كرن پهول ، كه لفظ هندى است مركب از كرن كه به معنى گوش وپهول كه به معنى گل است وچون زنان هند أكثر آن را در سوراخ گوش مىگذارند تا بسته نشود به اين نام مسمّا شده .
غِربال : به كسر ، معرّب غَربال بالفتح .
سمندل : معرّب سمندر . وصاحب قاموس در باب راء گفته كه سمندر وسميدر دابهاى است ودر باب لام گفته كه سمندل مرغى است در هند كه به آتش نسوزد « 4 » ودر اين تأمل است ؛ چه « 5 » هر دو يكى است وآن حيواني است مانند موش كه از پوستين أو « 6 » رومال سازند و « 7 » چون چركين شود ، در آتش اندازند تا كه پاك شود .
زندفيل : معرّب ژندهپيل « 8 » ، يعنى پيل « 9 » بزرگ .
دَلّ : به فتح وتشديد لام ، معرّب دل .
زنجبيل : معرّب ژنگويز . « 10 »
هامش
( 1 ) . م : كوكهرو .
( 2 ) . أصل : - اى .
( 3 ) . م : - / در .
( 4 ) . أصل : بسوزد .
( 5 ) . م : بلكه .
( 6 ) . أصل : - أو .
( 7 ) . م : - / و .
( 8 ) . زنده پيل .
( 9 ) . م : فيل .
( 10 ) . دو واژهء فوق در نسخهء م نيامدهاند .