نيز گويند .
سُنباذج : به ضم « 1 » معرّب سنباده . « 2 »
ساج : معرّب ساگ وآن درختى است عظيم ودر هند معروف است .
ساذَج : معرّب ساده به فتح ذال « 3 » .
ساذَنج : به فتح ذال « 4 » ، معرّب شانه « 5 » .
شاهدانج : معرّب شاهدانه .
شاهترج : معرّب شاهتره .
بَسفائج : به فتح باء موحده وياء مثنّاه تحتانيه ، معرّب بسباسه « 6 » .
سِكباج : به كسر ، معرّب سكبا « 7 » يعنى سركه با .
اسفيداج : معرّب اسپيداب « 8 » يا اسپيداو « 9 » يا اسپيدا « 10 » به حذف واو ، ومعرّب أخير گفتن به قاعدهء عربيت « 11 » مناسب است ؛ چه كلمهاى كه در آخرش الف باشد جيم زيادة كنند واين كلمه مثل آسياب وآسياو و « 12 » آسيا است ، كه هر سه روش جايز است وچون درياب ودرياو ودريا وامثلهء آن بسيار است .
صاروج : معرّب چارو .
صَوبَج : به فتح وضم « 13 » معرّب چوبه كه به آن نان پهن كنند .
صارج : معرّب تازه . « 14 »
طَيهوج : به فتح « 15 » معرّب تيهو .
هامش
( 1 ) . أصل : - به ضم .
( 2 ) . م : - / ه .
( 3 ) . م : + / معجمه .
( 4 ) . م : + / معجمه .
( 5 ) . م : شادنه .
( 6 ) . م : بس پايه .
( 7 ) . م : به كسر .
( 8 ) . م : اسپداب .
( 9 ) . م : اسپداو .
( 10 ) . م : اسپدا .
( 11 ) . م : تعريب .
( 12 ) . م : - آسياو و .
( 13 ) . أصل : - به فتح وضم .
( 14 ) . در نسخهء مجلس اين كلمه با معنىاش نيامده است .
( 15 ) . أصل : - به فتح .