زاج : معرّب زاگ .
كَذَج : به فتح كاف وذال معجمه ، معرّب كَدَه به فتح كاف ودال مهمله يعنى خانه .
زنج : معرّب زنگ .
زَفرَنج « 1 » : به فتحتين ، معرّب اسفرنگ « 2 » وآن شهري است در سيستان .
اسفرنج : معرّب اسفرنگ يا اسپرنگ وآن شهري است در فرغانه .
زُرنوج وزُرنوف « 3 » : به ضم ، معرّب زرنو وآن شهري است در « 4 » وراء « 5 » اوزجند .
قِنَّوج : به كسر وتشديد نون مفتوح « 6 » ، معرّب كِنوج به كسر وتخفيف نون .
قَبَج « 7 » : به فتح قاف وسكون باء موحده ، معرّب كبك .
زِيج : به كسر ، « 8 » معرّب زيك .
داناج : معرّب دانا .
باباج : معرّب بابا .
شبيج « 9 » : يعنى پيراهن كه شب بپوشند وبعضي به معنى پوستين گفتهاند ، معرّب شبى .
بردج : معرّب برده ، يعنى بنده كه به غارت آورده باشند . « 10 »
بوسنج : معرّب پوشنگ ودر بعضي قوشنج معرّب گفتهاند وآن شهري است كه الحال پشنگ گويند ، بنا كردهء پشنگ پدر « 11 » افراسياب . « 12 »
بسياردانج : معرّب بسياردانه وآن گياهى است .
نارنج : معرّب نارنگ .
اترُجّ واترُنج : معرّب ترنج ، به ضم الف وراء وتشديد جيم در أول .
هامش
( 1 ) . م : زرنج .
( 2 ) . م : زرنگ .
( 3 ) . م : زرنوق .
( 4 ) . م : - / در .
( 5 ) . أصل : آروراء .
( 6 ) . أصل : - مفتوح .
( 7 ) . م : قبيح .
( 8 ) . أصل : - به كسر .
( 9 ) . م : شپج .
( 10 ) . م : - / يعنى بنده كه به غارت آورده باشند .
( 11 ) . م : پسر .
( 12 ) . أصل : + / است .