معرّب تالشان است « 1 » وشفارج معرّب پيشپاره كه در آن اجتماع سه قسم است [ وزيله معرّب زيلو كه در آن اجتماع چهار قسم است ] . « 2 » وطفيشل كه معرّب تفشيله است « 3 » وآن آشى است كه براي دفع خمار پزند ، كه در آن تبديل حرف وتقليب حرف وتغيير حركات وتغيير سكون واسقاط « 4 » باشد « 5 » واجتماع پنج قسم به هم رسيده .
قاعده
هاء مختفى كه در آخر كلمهء « 6 » فارسي واقع شود ، به جيم يا به قاف بدل كنند يا حذف كنند ، چون فالوذق وفالوذج وفالوذ كه « 7 » معرّب پالوده است . « 8 » الّا در لفظ كامخ معرّب كأمه « 9 » كه « 10 » به خاء بدل كردهاند . وگمان راقم آن است كه آن نيز كامج است به جيم وخاء تصحيف شده « 11 » .
قاعده
هر كلمه كه در آخر آن « 12 » الف وياء وواو باشد ، قاف يا « 13 » لاحق آن كنند واين نيز مطرد است ، چون ديباج وزرنوج وكستيج « 14 » ورستاق وستوق وإبريق .
قاعده
هر صيغهء فَعلول به فتح فاء را ضم دهند وفَعليل به فتح « 15 » را كسر دهند ؛ چون « 16 » فَعلول وفَعليل به فتح فاء « 17 » در لغت عرب نيامده الّا به نادر ، چون صعفوق به فتح صاد كه نام موضعي است . وهر صيغهء فعلال را كسر دهند ؛ چه فعلال به فتح فاء از
هامش
( 1 ) . م : - / است .
( 2 ) . در أصل نيامده است .
( 3 ) . أصل : - است .
( 4 ) . م : + / هاء .
( 5 ) . م : شده .
( 6 ) . م : كلمات .
( 7 ) . م : - / كه .
( 8 ) . م : - / است .
( 9 ) . أصل : كاهنده .
( 10 ) . م : - / كه .
( 11 ) . م : است .
( 12 ) . م : را ان . حاشيهء م : كذا في الأصل .
( 13 ) . أصل : - جيم .
( 14 ) . م : « كسيج » كه صحيح نيست ؛ رك : دهخدا .
( 15 ) . م : + / فاء .
( 16 ) . م : چه .
( 17 ) . أصل : - به فتح فاء .