مىدارد كه از أو سؤال كنند ، وهيچ چيز نزد حق - سبحانه وتعالى - محبوبتر از اين نيست كه از أو سؤال كنيد . پس مىبايد كه هيچ يك از شما شرم نكنند از اين كه از فضل الهى چيزى سؤال كنند واگر چه بندينهء نعلين باشد كه از خدا بطلبند .
ومگوييد كه اين قابل نيست ؛ زيرا كه قليل وكثير نزد أو يكسان است ومىبايد كه هر دو نزد بنده بزرگ باشد ؛ چون از جانب اوست .
انجام
الهى ! چون تويى آگه از حال بندهء مسكين * ترحم كن به لطف خود بر اين شرمندهء مسكين « 1 »
الهى ! كه تو بر اين بندهء مسكين ببخشاى * كه بخشايد خدايا پس بر اين درماندهء مسكين
الهى ! رحم كن آن دم كه اندازند جسمم را * به فضل خود بر اين اندر لحد افكندهء مسكين
الهى ! كن نظر بر حال زار من در آن وقتي * كه از ديدن بماند چشم اين بينندهء مسكين
الهى ! گر نگيرد دست فضلت از ره رحمت * كه گيرد دست اين دل از جهان بركندهء مسكين
إلهي ! ارْحَمْنِي إذَا انْقَطَعَ مِنَ الدُّنْيا أثَري ، وَامْنَحَى مِنَ الْمَخْلُوقِينَ ذِكْري ، وصِرْتُ فِي الْمَنْسِيِّينَ كَمَنْ قَدْ نُسِيَ .
خدايا ! رحم كن بر من در آن دم * كه از دنيا نشان من برافتد
شود نامم ز لوح زندگى محو * اجل چون گرگ بر جانم درافتد
إلهي ! كَبُرَتْ سِنّي ، ورَقَّ جِلدِي ، ودَقَّ عَظْمي ، ونالَ الدَّهْرُ مِنّي ، وَاقْتَرَبَ أجَلي ، وَنَفَدَتْ أيَّامي ، وذَهَبَتْ شَهَواتي ، وبَقِيَتْ تَبِعَاتِي « 2 » .
هامش
( 1 ) . خ . ل : « سائل » ، وهمچنين در انتهاى بقيهء ابيات .
( 2 ) . پارهاى از مناجاة أمير المؤمنين عليه السلام كه امام حسن عسكرى عليه السلام از پدران گرامىاش عليهم السلام نقل فرموده است . رجوع كنيد به : البلد الأمين ، ص 311 ؛ مصباح الكفعمي ، ص 368 ، فصل 35 ؛ بحارالأنوار ، ج 91 ، ص 99 ، باب 32 به نقل از البلد الأمين .