وغفلت است ، زود باشد كه آفتاب روح از مشرق فتوح أو به شعاعات أنوار ربّانى ولَمَعات اسرار رحماني سر برزند واستعداد اقتباس أنوار تجلّى سرادقات جلال وقابليت استفاضهء فيض اقداس از سُبحات جمال ، مر أو را حاصل كرده « 1 » وبر مملكت بدن أو ، انبياى أنوار « 2 » عكس نموده ، عمّال ومتصرّفان حواس ظاهرهء أو را از عمل ، عزل كنند واين أنوار ، به جاى ايشان نشينند كه « 3 »
« فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ »
« 4 »
وَ
« 5 » عين بصيرت أو را به كُحل « المؤمن ينظر بنوراللَّه » « 6 » روشن گردانند وحبالهء مثقلهء اهواى طبيعت را از پاى هماىِ همايونْ فال أو كه طاير ملكوت است ، بردارند تا در طلب مقرّ اصلى ومقام حقيقي ، در جوّ هواي « 7 » فضاى عوالم ، به جولان درآيد وبر مدارج مراتب ، عروج نمايد وبر ورق وجود هر ذرّهاى « 8 » از مظاهر أنوار تجلّيات الهى ، سرّى از اسرار نامتناهى مطالعه فرمايد وبر مصدوقهء
« وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ »
، « 9 » واقف گشته ، از هول كثرت مو هومات ، رخت ادراك به موجب
« فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ »
« 10 » به مأمن خلوت خانهء وحدت كشد وبر آشيان « عزّ المُحْدَث إذا قرن بالقديم لم يبق له أثر » ، جاى گيرد وشراب محبّت در جام معرفت ، از دست ساقى
« يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ »
« 11 » نوش كند وهستى مو هوم وهرچه متعلّق بدوست ، « 12 » به جملگى فراموش كند . آنگاه بر حقيقت « كنت سمعه وبصره ولسانه ويده ورجله ، فبي يسمع ، وبي يبصر ، وبي ينطق ، وبي يبطش ، وبي يمشي » « 13 » اطّلاع تام يابد ورقم
« هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْباطِنُ »
« 14 » را محيط دايرهء مُلك وملكوت بيند ورأس العلوم كه از فحواى كلام نبي
هامش
( 1 ) . ف : گردد .
( 2 ) . ف : واين أنوار .
( 3 ) . ف : - كه .
( 4 ) . سورهء فرقان ، آيهء 70 .
( 5 ) . ف : در .
( 6 ) . عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 67 ؛ فضائل الشيعة ، ص 64 . ف : « المؤمنون ينظرون بنور اللَّه » .
( 7 ) . ف : هوا و .
( 8 ) . ف : ذرّه .
( 9 ) . سورهء اسراء ، آيهء 44 .
( 10 ) . سورهء ذاريات ، آية 50 .
( 11 ) . سورهء مائده ، آيهء 54 .
( 12 ) . ف : بدو متعلّق است .
( 13 ) . الكافي ، ج 2 ، ص 352 : « فإذا أحببته كنت سمعه الّذي يسمع به ، وبصره الّذي يبصر به ، ولسانه الذي ينطق به ، ويده الّتي يبطش بها » . سنج : صحيح البخاري ، ج 7 ، ص 190 .
( 14 ) . سورهء حديد ، آية 3 .