است وواحد بودن لفظين باء واسم در تلفّظ مشير است به « 1 » آن كه انسان كامل ، به ظاهر از عالم أجسام است واكتساب كمالات علمي وتحصيل سعادات عقبا كه أسباب خلافت وزاد راهِ آخرت است ، در اين عالم جسماني ميسّر گردد وآن مكانت ، در اين مكان ، پديد آيد .
نظم
لا دار للمرء بعد الموت يسكنها * إلّا الّتي كان قبل الموت يبنيها
فإن بنيها بخير كان مغتبطا * وإن بنيها بشرٍّ خاب بانيها
وطول باء در صورت كتابت ، أشارت است به ظهور نفس قُدسى كه از عالم جبروت است در انسان كامل ونقطهء تحت باء ، أشارت « 2 » است به هويّت غيب ودر تحت بودن نقطه ، دالّ است بر اختفاى احديّت در ذات انسان وفروديّت اين نقطه ، أشارت است به فردى كامل كه در هر عصري ، طالبان حق ، اقتباس أنوار تحقيق از مشكات هدايت أو كنند ، چنانچه كلام امام الأئمة وهادي الامّه ، أمير المؤمنين على - كرّم اللَّه وجهه - ، مخبر از اين معنى است كه : « كلّ ما في القرآن في فاتحة الكتاب ، وكل ما في فاتحة الكتاب فيبسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، وكلّ ما فيبسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، في باءبسم اللَّه ، وكلّ ما في باءبسم اللَّه في نقطة باء ، وأنا نقطة تحت الباء » . « 3 » يعنى هرچه در قرآن است مفصّلًا ، در سورهء فاتحه است مجملًا ، وهرچه در فاتحه است مفصّلًا ، در
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
است مجملًا ، وهرچه در « بسم اللَّه » است مفصّلا ، در باء « بسم اللَّه » است مجملًا ، وهرچه در باء « بسم اللَّه » است مفصلًا ، در نقطهء باء است مجملًا ، ومن كه علىام ، آن نقطهام كه در تحت باء است .
پس از اينجا روشن گشت كه مرتبهء اجمال تام كه نقطه است ، مشير است به فردى « 4 » كامل كه مجموعهء جميع كاينات ومرآت « 5 » ومظهر أنوار تجليّات بوَد وبه حكم
هامش
( 1 ) . م : با .
( 2 ) . ف : اشاره .
( 3 ) . در مآخذ حديثي نيافتيم .
( 4 ) . ف : فرد .
( 5 ) . م : مراتب .