قَالَ أمِيرُالمُؤمِنِينَ عَلِي بْن أبى طَالب - عَلَيْهِ الصَّلاةُ وَالسَّلام - :
[ 1 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : ايمانُ المَرْءِ يُعْرَفُ بِأيْمَانِهِ .
واز كلام اوست : ايمان مرد ، شناخته مىشود به سوگندهاى أو .
هر كه شد راستْ قول وايماندار * به خدا راست مىخورد سوگند
مرد را هر طريق كايمان است * هم زسوگندهاى أو دانند
[ 2 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : إظْهَارُالْغِنى مِنَ الشُّكرِ .
واز كلام اوست : آشكارا كردن توانگرى از شكر است
اى غنى ! شكر حق به جاىآور * از پى غفلت ار ندارى سُكر
هر كه سازد توانگرى را فاش * پيش أهل يقين بُود از شكر
[ 3 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : أدَبُ المَرءِ خَيْرٌ مِنْ ذَهَبِهِ .
واز كلام اوست : أدب مرد ، بهتر از زر اوست .
مرد را بهتر از زر است أدب * أدب مرد زان كه زيور اوست
چون أدب هست ، گو مباش زرت * ادبِ مرد ، بهتر از زر اوست « 1 »
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » چنين آمده است :أدب مرد بهتر از زر اوست * مرد را بهتر از زر است أدب
أدب مرد زانكه زيور اوست * چون أدب نيست گو مباش زرت .