[ 12 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : بِرُّ الوالِدَيْنِ سَلَفٌ .
واز كلام اوست : نيكويى با مادر وپدر ، پيشباز است .
پدر ومادر از تو گر راضى است * در رضاى خداى افزايد
نكويى كن به مادر وپدرت * كان همه « 1 » پيشباز مىآيد
[ 13 ]
بَشِّرْ نَفْسَكَ بِالظَّفَرِ بَعْدَ الصَّبْرِ .
بشارت ده نفس خود را به فيروزى بعد از صبر .
صبر ، تلخ است اگر چو زهر ، وليك * نحس بسيار گشت سعد از صبر
نفس را ده بشارتى كه تو را * همه فيروزى است بعد از صبر
[ 14 ]
وَقَالَ : بَرَكَةُ الْمَالِ فِي أدَاءِ الزَّكاة .
وگفت : بركت مال در اداى زكات است
حقّ مالت به مستحق برسان * تا بيابى زمال خود بركات
چون ولىّ خداى گفت كه هست * بركت مال در اداى زكات
[ 15 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : بِعِ الدُّنيَا بالآخِرَةِ تَربَحُ .
واز كلام اوست : بفروش دنيا را به آخرت ، تا سود يأبى .
اى برادر ! متاع دنيا را * بفروش ، آخرت بخر ، زنهار
سود تا يأبى اندر اين سودا * ور نه باشد ندامتْ آخر كار
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : كه همان .