نويسندهء ستايشنامه ، فقيه علّامه وأديب يگانه ، شيخ احمد بحراني ، عالم امامىِ همروزگارِ علّامهء مجلسي است .
گزارشهايى چند از أحوال أو در تراجمنامهها مذكور است وچون علّامهء روضاتى در پيشگفتارِ نسخهبرگردان ستايشنامه ، لُبّ مطالب گزارشها را به قلم مايهورِ خويش ، آورده وتحليل كردهاند ودر اين باب ، دادِ معنا دادهاند ، واز سوى ديگر ، أبجد خوانى چون مرا نمىرسد كه در برابرِ آن دانشى مردِ گرانمايه ، در كارِ معرفت رجالي وتراجمْنگارى ، بخت آزمايى كند ، اين « درآمد » را با نقلِ نوشتهء ايشان ، زينت مىدهيم :
گزارش آيت الله روضاتى از ترجمهء أحوال علّامهء بحراني
نخستين كسى كه [ نام ] أو را در كتاب رجالش آورده ، محدّث فقيه بزرگ ، مرحوم شيخ حُرّ عاملي ( م 1104 ) است كه لابد از نزديك با أو آشنا شده ودر بخش دوم كتاب أمل الآمل دربارهاش گفته است :
الشيخ أحمد بن محمّد بن يوسف البحراني ، عالمٌ فاضلٌ محقّقٌ معاصرٌ شاعرٌ أديبٌ ، له كتاب رياض الدلائل وحياض المسائل لم يتمّ ، ورسالة سمّاها المشكاة المضيئة في المنطق ، ورسالة سمّاها الرّموز الخفيّة في المسائل المنطقيّة ؛ وله شعرٌ جيّد .
پس از شيخ حُرّ ، عالم جليل ، مرحوم شيخ سليمان بحراني ( م 1121 ) است كه در كتاب جواهر البحرين از شيخ احمد ، بسى تجليل نموده وگويد :
الإمام الّذي لم تسمع بمثله الأدوار ، والهمام الّذي زندُه في كلّ كمالٍ وار . . . حضرتُ درسه الفاخر ، فصادفته كالبحر الزّاخر . . .
وكان أعبدَ من رأيناه في عصرنا وأشرفَهم في الأخلاق ، بل - واللَّه -