وليد ، بيش از « دوازده نفرند » ، دليل آن اين است كه : خلافت ابو بكر و عمر و عثمان و على مسلم است . . . پس از آنان حسن بن على است چنان كه واقع شد و على او را وصى خود قرار داد و مردم عراق با او بيعت كردند . . . تا آن كه او و معاويه صلح كردند . سپس پسر معاويه يزيد و بعد ، پسر يزيد معاوية بن يزيد و سپس مروان بن حكم و بعد پسرش عبد الملك مروان و وليد بن عبد الملك ، سپس سليمان بن عبد الملك ، و بعد عمر بن عبد العزيز و پس از وى يزيد بن عبد الملك و بعد هشام بن عبد الملك ، كه جمع آنها پانزده نفر مىشود و سپس وليد بن يزيد بن عبد الملك ، و اگر حكومت ابن زبير را كه قبل از عبد الملك بود به حساب آوريم ، شانزده نفر ميشوند ، و با اين حساب ، يزيد بن معاويه جزء آن دوازده نفر شده و عمر بن عبد العزيز كه همهء پيشوايان بر مدح و سپاس او متفق القولند ، و او را از خلفاى راشدين به شمار آورده و همهء مردم بر عدالت او اتفاق نظر دارند ، و دوران او از بهترين دوردهها بوده و حتى شيعيان نيز بدان اعتراف دارند ، از جمع « دوازده نفر » خارج ميگردد .
و اگر بگويد : من تنها كسانى را به حساب ميآورم كه امّت بر آنان اجتماع كرده باشند ، لازمهاش آن است كه « على بن ابى طالب » و فرزندش به حساب نيايند ، زيرا همهء مردم بر آن دو اجتماع نكردند ، دليلش آن كه مردم شام ، همگى ، از بيعت با او سر باز زدند » .
و نيز گويد : « برخى توجيه كنندگان ، معاويه و پسرش يزيد و
ولاية الإمام علي ( ع ) في الكتاب والسنة ( ولايت على ( ع ) در قرآن كريم و سنت پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 92
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٩٢