ف
فائته :
عبادتهايى كه وقت آنها گذشته و مكلف آنها را ادا نكرده است .
اسباب قضا شدن : 1 - بىهوش شدن 2 - نسيان 3 - رده 4 - اشتغال به كار واجبتر 5 - ترك عهد .
حكم قضاى نمازهاى فائته ، ثواب قضاى فائته ، وقت قضا ، كيفيت انجام قضا ، قضاى نمازهاى فائته در اوقات كراهت ، قضاى آنها همراه با جماعت ، جمع شدن نمازهاى قضا .
فاتحه :
اولين سوره قرآن كه در همه نمازها خوانده مىشود و نماز بدون آن درست نيست .
فاحش :
زشت ، هرچيزى كه از حد تجاوز كند ، ضرر فاحش ، غبن فاحش .
فأفأة :
تكرار فاء در هنگام تكلم .
فأل :
داراى دو معنى است :
1 - سخن يا عمل مسرتبخش 2 - خبر دادن از كارى براساس نگاه كردن در چيزى كه اين كار حرام است ، مثل بازكردن قرآن براى گرفتن فال .
فجر :
دو قسم است 1 - فجر كاذب و آن نور مستطيلشكلى است كه در افق پديدار مىگردد ، سپس از بين مىرود . 2 - فجر صادق : نورى است كه در افق پخش و منتشر مىشود ، و احكام شرعى به آن تعلق مىگيرد . فجر صادق اول وقت نماز است و پس از آن خورشيد طلوع مىكند .
فحش :
1 - كثرتى كه منجر به فساد عمل مىشود 2 - گناهان كبيره ، أنعام / 151 3 - سخن زشت .
فخذ :
ران ، بين زانو و سرين .
احكام آن : 1 - فخذ عورت است 2 - دور نگه داشتن شكم از رانها در سجده براى زنان 3 - گذاشتن دست بر رانها 4 - مفاخذه همسر 5 - مفاخذه أجنبى .
فداء :
چيزى را جايگزين چيزى ديگركردن به خاطر دفع آزار نمودن .
فديه :
غير از كفاره است چون در كفاره معناى مجازات است .
فديه :
آنچه كه براى دفع مكروه