خداوند كه همراه با تعظيم و خضوع براى خداوند است . فرق بين امر تعبدى و عبادت آن است كه امر تعبدى ، تكليفى است كه عقل علت آن را درك نمىكند اما عبادت گاهى تكليف معقول المعنى و گاهى تكليف تعبدى است .
اصل در عبادات توقيفى بودن است ، نيت شرط درست بودن عبادات است ، نيابت در عبادات بدنى محض جايز نيست ولى در عبادات مالى محض مانند زكات صحيح است .
عبوديت خداوند :
يعنى اقرار مؤمن به اينكه خداوند آفريدگار اوست پيروى و فرمانبردارى از او واجب است .
عبور :
گذركردن ، عبور جنب از مسجد ، عبور از جلو نمازگزار .
عتق :
آزادكردن برده و مملوك از رقيت و بردگى . حج / 29
عتمه :
وقت نماز عشاء .
عته :
اختلال حواس و حكم آن مانند ديوانه است .
عجّ :
بلند گفتن تلبيه .
عجز :
ناتوانى بر انجام چيزى كه چهار قسم است : 1 - عجز كلى كه از انجام كار مكلف به ناتوان است مانند ناتوانى فقير از انجام حج 2 - عجز جزئى : از انجام قسمتى از كار مكلف به ناتوان است مانند ناتوانى نمازگزار از انجام ركوع و سجود 3 - عجز حقيقى : مانند ناتوانى نمازگزار از ايستادن 4 - عجز حكمى : مانند ناتوانى حائض از طواف به سبب حيض .
آثار آن : سقوط تكليف ، عدم سقوط حق ، تأجيل ، فسخ عقدى كه موجب ترتب التزامات بر طرفين مىشود هرگاه يكى از طرفين از اجراى التزامات ناتوان باشد ، منع از ولايت ، منع از قتل دشمن ، اباحهء گرفتن زكات .
عجوز :
پيرمردى كه عمرش از پنجاهسالگى گذشته باشد .
عدالت :
ايستادگى در طريق حق با دورى از كارهايى كه در دين حرام است . صفتى نفسانى كه صاحبش را بر دورى از گناهان كبيره و عدم