دينارو
( ر ك : حزا )
دهن الاس
( ر ك : آس )
دهن آلاملج
( ر ك : آملج )
دهن الاذخر
( ر ك : اذخر )
دهن الاشنه
( ر ك : اشنه )
دهن الافسنتين
( ر ك : افسنتين )
دهن الاقحوان
( ر ك : اقحوان )
دهن البان
( ر ك : بان )
دهن البزر الكتان
( ر ك : بزر الكتان )
دهن البلسان
( ر ك : بلسان )
دهن البنفسج
( ر ك : بنفسج )
دهن البيض
( Dohn - ol - baiz )
دهن البيض ، روغن خايه موى برارذ .
الابنيه ( بهم 150 ، زل 123 )
در نسخهء « نم » به جاى دهن البيض دهن - البيضه نوشته شده است . دربارهء « دستور گرفتن روغن تخممرغ » رجوع شود به تحفهء حكيم مؤمن ص 282 .
دهن الجمسفرم
( ر ك : جمسفرم )
دهن الجوز
( ر ك : جوز )
دهن الجته الخضرا
( ر ك : جته الخضرا )
دهن الحسك
( Dohn - lo - hasak )
دهن الحسك روغن حسك كسى را كه بول بسته بوذ بكشايذ .
الابنيه ( بهم 148 ، زل 121 )
حسك . . . خسك كه خار سه پهلو باشد معرب است ( منتهى الارب ) ، بر وزن فلك خارخسك ( بهمنيار ، 148 ) .
دهن الحمص
( ر ك : حمص )
-
دهن الحنا
( ر ك : حنا )
دهن الحنطه ( حنطه )
دهن الحيه
( Dohn - ol - hayya )
دهن الحيه روغن ماربيسى و شيرينه و مقعده و سست را نيك باشذ .
الابنيه ( بهم 149 ، زل 122 )
تعريفى كه صاحب الابنيه از روغن مار كرده است كافى مىنمايد . در ضمن در هيچ مآخذى كه بدان دسترسى داشتم دهن الحيه نيامده است .
دهن الخردل
( ر ك : خردل )
دهن الخروع ( خروع )
دهن الخطار
( Dohn - ol - xatt r )
روغن غار . . . بسريانى وى را ستنحادريتا خوانند و بتازى دهن الغار و دهن الخطار الابنيه ( بهم 142 ، زل 117 )
خطار در منتهى الارب چنين تعريف شده است : « خطار كشّداد . . . روغن زيت كه با افاويه طيب گيرند . » مرحوم بهمنيار دربارهء دهن الخطار مىنويسد : روغنى است كه از ادويهء خوشبوى با روغن زيتون گيرند ( بهمنيار ، 142 ) . براى بحث دربارهء دهن الخطار رجوع فرمائيد به « غار » .
دهن الخلاف
( ر ك : خلاف )
دهن الخيرى
( ر ك : خيرى )
دهن الزعفران
( ر ك : زعفران )
دهن الزيت
( ر ك : زيتون )
دهن الساطع
( Dohn - os - s te )
دهن الساطع روغن ساطع سردى از جكر