تخطي إلى المحتوى الرئيسي

واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
كن .

قرينهء عامه

يعنى قرينه‌اى كه در جميع مطلقات مىتوانيم از آن استفاده كنيم و در هر كلامى كه آن قرينه باشد ، مىتوانيم بگوئيم كه اين كلام مطلق است و ظهور در اطلاق دارد . اين قرينه عامه عبارت است از مقدمات حكمت .

قطع طريقى

قطع طريقى بدين معنى است كه فقط راهى است به سوى حكم واقعى ، تكليفى يا وضعى ، يا راهى است به سوى موضوع داراى حكم ، چون خمر ، و ربا به‌گونه‌اى كه خود قطع ، در حكم هيچ‌گونه دخالتى ندارد ، و در متعلق حكم ملاحظه ، و اخذ نشده است مثلا وقتى شرع مىگويد خمر حرام است آگاهى يافتن از اين حكم شرعى براى آنكه از آن اطاعت كنيم قطع طريقى است و فرق نمىكند كه قطع به حكم كلى تعلق بگيرد يا نه . مثل اينكه صرف‌نظر از افراد خارجى ، به‌طور كلى بدانيم كه خمر حرام است و يا اينكه قطع به موضوع خارجى جزئى تعلق گيرد ، مثل اينكه علم پيدا كنيم كه محتواى اين ظرف خمر است پس نوشيدن آن حرام است .

قطع موضوعى

قطعى است كه در خطاب اخذ شده و در حكم ، يا در موضوع حكم دخالت دارد .

قصد قربت

به معانى گوناگون وارد شده كه به اهم آنها اشاره مىكنيم :