( ع )
عادت
عادت از « عود » و « بازگشت » و در لغت بهمعناى خوى است ، هرگاه كارى در اثر تكرار چنان مطبوع طبع شود كه انجام مكرر آن خوشايند و ترك آن دشوار شود مىگويند عادت بوجود آمده است .
در اصول فقه عادت را چنين تعريف كردهاند : « هى الامر المتكرر من غير علاقة عقليه » يعنى چيزى است كه بدون ملازمه عقلى تكرار مىشود .
عام « 1 »
عبارت است از آن لفظى كه مفهوم و معناى آن لفظ فراگيرنده باشد تمام افراد و مصاديقى را كه عنوان عام بر آنها قابل انطباق و صدق است را دربر بگيرد مثلا :
عنوان « كل انسان » عام است يعنى شامل مىشود هر فردى را كه عنوان انسان بر او صدق مىكند .
عام استغراقى
آن است كه حكم براى جميع افراد و موضوع ثابت باشد ، آنهم به اين
پاورقی
( 1 ) . اصول الفقه جلد 1 ص 139 .