كتابى زد به نام « تحفهء اثنا عشريّه » - يعنى : هديهاى براى شيعيان دوازده امامى ، اما چه تحفهاى و چه هديهاى ؟
مولوى عبد العزيز دهلوى ، عالمى بود فاضل و برجسته كه به « سراج الهند » ( چراغ هند ) شهرت يافته بود . پدر او نيز از عالمان بزرگ بود : مولوى شاه ولى اللّه محدّث دهلوى .
اما اين عالم دينى ، مولوى عبد العزيز ، بدون رعايت سخن قرآن كريم :
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
- مؤمنان همه برادرند .
و بدون توجه به فرمان خداوند :
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا
- همگى به ريسمان خدايى چنگ در زنيد و پراكنده مباشيد ! و بدون عمل به سخن پيامبر اكرم :
و هم يد على من سواهم
- مسلمانان ، در برابر بيگانگان ، همه مانند يك دستند .
و بدون رعايت جانب حق و حقيقت ، و بدون در نظر گرفتن واقعيتهاى تاريخ اسلامى ، و سنت صحيح ، و آيات ولايت ، و حقايق وحى ، و احاديث معتبر ، و بدون پاسدارى معارف سنت نبوى ، و بدون رعايت حقوق پيامبر و آل او ، و بدون ملاحظهء حدود علم حديث ، و بدون توجه به مصالح امت ، و مسائل دنياى اسلام ، و حق برادرى شيعه ، و بدون اهميت دادن به بهره بردارى وسيع استعمار از چنين تأليفى ، كتاب خويش را نوشت ، و با وسائل موجود نشر داد . و چه بسا عوامل فرصت طلب نيز در نشر كتاب