ببندند و موضعگيرىهاى نظامى نيروهاى دولتى و كماندوهاى اعزامى از تهران ، طلاب را به اين حقيقت واقف مىكند كه نيروهاى رژيم قصد حمله و خونريزى دارند و اين جريان به طور مسالمتآميز حل نخواهد شد .
ساعت 4 بعد از ظهر 17 خرداد 54 « گارد جاويدان » نيروهاى ساواك و شهربانى قم دژ محكمى را در اطراف مدرسهى فيضيه و دار الشفا به وجود آوردند و آمادهى يورش به مدرسه شدند . حدود ساعت پنج بعد از ظهر همان روز كماندوها از طريق مسافرخانههاى اطراف حرم و مدرسهى فيضيه به راحتى وارد حياط مدرسه شدند و طلاب موجود در آنجا را مورد ضرب و شتم و جرح قرار دادند . ضربههاى آنان به حدى كارى بود كه اكنون پس از گذشت چندين سال از آن حادثه ، آثار سوء آن بر تن مصدومين باقى است .
طلاب دستگير شده كه حدود 350 نفر بودند به طرز اهانتآميزى به شهربانى قم منتقل شدند و در اتاق يا زندان نسوان شهربانى جاى گرفتند . بعد از ظهر روز 18 خرداد 54 طلاب دستگير شده را تحت تدابير شديد امينتى بعد از شكنجههاى روحى و جسمى زياد به تهران انتقال دادند . طلاب دستگير شده پس از چندين ساعت حركت در جاده و شهر و گذر از منطقهى نظامى اوين ، ساعت 9 شب به زندان رسيدند . بعد از چند هفته بازجويى و شكنجه عوامل اصلى حركت را پيدا نموده ، زندانيان را به سه دسته تقسيم كردند و براى هر گروه با توجه به شرايط سنى ، حكم خاصى را صادر نمودند . « 1 »
دستگيرى طلاب و آزار و اذيت آنها باعث شد تا نگرانى مراجع تقليد فزونى گيرد تا اينكه تنى چند از مراجع وقت از جمله آيت الله گلپايگانى و عدهاى ديگر در منزل آيت الله آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى جلسهاى ترتيب دادند تا در رابطه با حوادث فيضيه و بازداشت طلاب تصميمى اتخاذ كنند . آقايان مراجع با شهربانى و ساواك تماس گرفتند و بعد از صحبت و گفتوگوى بسيار نمايندگانى از طرف مراجع ( از جمله آقاى شاكرى از طرف آيت الله گلپايگانى ) انتخاب شدند و به طرف شهربانى حركت كردند ؛ ولى باز به نتيجهاى نمىرسند .
هامش
( 1 ) . على شيرخانى ، حماسهى 17 خرداد 54 ، مدرسهى فيضيه ، مركز اسناد انقلاب اسلامى ، تهران 1377 ، ص 84