تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 327

مساهمون:

ص٣٢٧
سؤال 884 : هرگاه شخصى به سوى شخص يا حيوانى تيراندازى كند در حالى كه توجه دارد كه شخص محقون الدم ديگرى در معرض اصابت تير او قرار دارد ( احتمال مىدهد تيرش خطا رفته و به شخص محقون الدم اصابت كند ) در صورت اصابت تير به شخص محقون الدم و به قتل رسيدن او ، قتل از چه نوعى است ؟ ( جواب ) : بسمه تعالى شبه عمد مىباشد . سؤال 885 : راننده‌اى كه مقررات رانندگى را رعايت نمىكند و در حالى كه سرعت غيرمجاز يا سبقت غيرمجاز داشته يا در حال عبور از چراغ قرمز بوده ، با توجه به اين كه اين‌گونه عدم رعايت مقررات ، ديگران را در معرض جنايت قرار مىدهد ، بفرماييد در صورت تصادف و وقوع قتل ، جنايت عمد است يا غير عمد ؟ ( جواب ) : بسمه تعالى شبه عمد مىباشد .

فتواى قتل شيعيان از سوى علماى وهابى

سؤال 886 : نظر به اين كه قتل شيعيان از سوى برخى علماى وهابى واجب شمرده شده است ، آن جناب نظر فقهى و اسلامى خود را در اين خصوص بيان فرماييد . ( جواب ) : بسمه تعالى بدون شك اين‌گونه به اصطلاح علماى وهابى - كه به طور قطع نه عالمند و نه متعهد - تحريك شده كفار مىباشند و در حقيقت تبديل به مزدورانى بىمزد و اجرت ، ( و شايد با اجرتى مخفى ) شده‌اند . تشيع حقيقت اسلام است ، اسلام تا ولايت حضرت على عليه السلام را نداشت ، ناقص بود و در عيد غدير خم ، « اكملت لكم دينكم » نازل شد . شيعه اگر امامان خود را زيارت مىكند از باب اين است كه اين بزرگان مقربان درگاه الهى هستند ، نه اين كه معاذاللَّه امامان را شريك خدا بداند ، و اين مطلب را هر عوام بىسوادى مىداند ، اين به اصطلاح علماى وهابى لااقل نرفتند چند صباحى نزد امثال شيخ شلتوت مصر درس بخوانند تا بفهمند كه حتى اهل تسنن مجاز هستند ، طبق فقه شيعه عمل كنند . نمىدانم اين‌ها چگونه در برابر محكمه‌ى عدل الهى پاسخگو هستند كه نسبت شرك به كسانى مىدهند كه بيش از آن‌ها توحيد را مىفهمند و در كمال اخلاص شهادتين مىگويند و در راه دين خدا جانفشانىها مىكنند .