« مالِكِ يَومِ الدِّينِ »
دربارهء اين آيهء شريفه قرائتهاى متعدّدى وارد شده است از جمله :
1 . مالك يوم الدّين : صاحب و دارندهء روز جزا .
2 . مَلِكِ يوم الدّين : پادشاه روز قيامت .
3 . مَلَكَ يومَ الدّين : قرائت ابوحنيفه است ، به معناى « مالك شد روز جزا را » كه مَلَك در اين جا فعل ماضى است .
در تفسير مجمع البيان و ديگر تفاسير براى هر يك از اين قرائتها وجوه ترجيحى بيان شده است . يكى از بزرگان فقهاى ما ، مرحوم شريعت اصفهانى كتابى در اين باره به نام إنارة الحالك فى ترجيح قرأة مَلِكِ على مالِكِ نوشته است و در آن وجوه برترى قرائت مَلِك به معناى پادشاه بر مالك به معناى صاحب و دارنده ذكر گرديده است ، ولى در مقابل ، يكى ديگر از فقهاى بزرگ ، مرحوم حجت كوه كمرهاى اين كتاب را در جلسهء درس خود آورده و مرجحات ذكر شده را رد كرده است و همان قرائت مالك را ترجيح دادهاند .
آنچه از تحقيق برمىآيد اين است كه روايت قرائتهاى سبعه از پيامبر صلى الله عليه و آله متواتر نمىباشد ، ليكن در روايات ائمهء اطهار عليهم السلام آمده است كه اگر هر يك از قرائتهاى مشهور را انتخاب كنيم قابل قبول و مجزى است . پس مىتوانيم مَلِك يا مالك بخوانيم .
قرائت مالك
مالك به معناى صاحب و دارندهء روز جزا مىباشد .