ارتباط اعمال را با خارج بيان مىكند ، از جمله مىگويد :
اللَّهُمَّ اغْفِرْليَ الذُّنُوبَ الَّتي تُنْزِلُ البَلاءَ ؛
خدايا ! من گناه كردهام و همين گناه من و امثال من موجب شده است كه تو بلا را نازل كنى ! خدايا ! براى من ببخش آن گناهانى را كه موجب نازل شدن بلاها مىگردد .
اللَّهُمَّ اغْفِرْلِيَ الذُّنُوبَ الَّتي تُنْزِلُ الْنّقَمَ .
خدايا ! ببخش به من آن گناهانى را كه نقمتها و شدايد را در مقابل نعمتها بر بشر نازل كند .
بلاى خارجى چه ربطى به فعل من دارد ؟ افق و ديد نبوّت اين مسئله را تشخيص مىدهد ؛ مثلًا من دروغ مىگويم ، خيانت و دورويى مىكنم ، اثر اين گناه همه را در برمىگيرد .
در دعاى ديگرى كه مربوط به بعد از ركعات نماز شب بوده و در مصباح المتهجّد شيخ طوسى آمده است مىگويد :
اللَّهُمَّ اغْفِرْليَ الذُّنُوبَ الَّتي تَظْلِمُ الْهَوا ؛
خدايا ! ببخش بر من آن گناهانى كه هوا را تيره و تار مىكنند و انسان افسرده مىشود .
آثار گناهان در قرآن
در سورهء اعراف مىفرمايد :
« وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ القُرى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » ؛ « 1 »
اگر اهل شهرها ايمان بياورند و تقوا پيشه سازند ( دروغ نگويند ، با صفا
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 96 . .