انبيا ، انسانهاى برتر
انبيا انسان هايى هستند كه به وسيلهء وحى ، با عالم ملائكه و آخرت ارتباط دارند ، همان گونه كه امام صادق عليه السلام در اثبات نبوت ، آنان را معرّفى كرده ، كه خداوند ايشان را آراسته است ، آنان داراى نژاد ممتازند ، و نيازى به تعليم ندارند ، خدا همه چيز را در آنها كامل كرده ، تا بر بشر اتمام حجّت كند .
شيخ الرئيس در آخر كتاب اشارات - كه كتاب فلسفى معروفى است - بابى دارد به نام « مقامات العارفين » ، مىگويد :
ما هر چه از آنها مىشنويم بايد حتماً باور كنيم . كسى كه هر چيزى از هر كسى بشنود تصديق كند ، انسان سادهاى به شمار مىآيد ، ولى به نظر من سادهتر از اين شخص كسى است كه هر چيزى را بدون دليل شنيد بگويد اين از خرافات است . ايشان سپس عبارت معروف خود را مىگويد كه :
« كُلَّما قَرَعَ سَمْعَكَ مِنَ الْعَجائِبِ ، فَذَرْهُ في بُقْعَةِ الْامكانِ ؛ « 1 » هر چه از غرايب ، از آنها شنيدى ، انكار و رد مكن .
يعنى مادامى كه برهان صحيح عقلى مبنى بر محال ذاتى بودن آن نيامده باشد ، بايد احتمال دهى كه درست بوده و منتظر دليل باشى كه آن را ثابت يا رد كند .
در اين جا روايتى نقل مىكنيم كه در كافى « 2 » و معانى الاخبار و اكثر كتب معتبر روايى و حديثى آمده است كه نشان دهنده ارتباط انبيا با عالم غيب است .
هامش
( 1 ) . الإشارات و التنبيهات ، ج 3 ، ص 383 . .
( 2 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 318 . .