گفت : كوه هايى از زغال آتش گرفته و سرخ شده كه تا روز قيامت در جلو ماست ، ( از اين جا معلوم مىشود كه برزخ بعد از مرگ وجود دارد ) پرسيد :
از شما چه پرسيدند و شما چه جواب داديد ؟ گفت : تقاضا كرديم لطفاً ما را دوباره به دنيا برگردانيد ، ما ديگر ستم نمىكنيم ، و آن مقدار از دنيا كه خلاف حق است ، از آن اجتناب مىكنيم ، حرام نخورده ، احتكار و گران فروشى نمىكنيم ، و خودمان را اصلاح خواهيم كرد . به ما جواب دادند : دروغ مىگوييد ! الآن كه در اين وضع هستيد ، اينگونه سخن مىگوييد ، اگر برگرديد ، دوباره همان وضع را خواهيد داشت .
با اين موضوع ، مسئله خلود در جهنم نيز حل مىشود ، آيهء شريفه مىفرمايد : « 1 » آنها مىگويند ، اگر ما را برگردانى ما مؤمن مىشويم ، ولى دروغ مىگويند ، اين وضعيت فعلى آنهاست كه اين حالت را ايجاد كرده ، مانند كسى كه هرگاه گرفتار يا مريض شود توبه مىكند ، همين كه عافيت و سلامتى خود را بازيافت ، يا گرفتارى او بر طرف شد ، دو - سه روز هم گذشت ، گويا اين همان آدمى كه عهد كرده بود نيست .
حضرت عيسى عليه السلام پرسيد : درميان همهء شما كه من صدا كردم ، چرا فقط تو جواب دادى ، و بقيه جواب ندادند ؟ گفت : آنها را لجام زدهاند ، مانند حيوانات بر دهانشان توسّط ملائكهاى خشن و شديد افسارى از آتش زدهاند ، امّا من عمل آنها را نمىكردم ، كارى هم به آنها نداشتم ، مىگفتم : به ما ربطى ندارد ، هرچند در ميان آنها بودم . عذاب كه نازل شد مرا هم مانند آنها شامل گشت . امّا لجام آتش مثل آنان بردهانم نيست ، ولى من هم شديداً گرفتارم .
بدين ترتيب حضرت عيسى ارتباط خود را با غيب براى آنها اثبات كرد و
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) آيات 27 و 28 . .