دوم : « دعاؤه لِوَلَدِه ؛ دعاى امام سجاد عليه السلام براى فرزندان خود » كه عرضه مىدارد :
خدايا ! تو ما را خلق كردى ، به ما فرمان دادى و از كارهايى ما را بازداشتى ، ما را ترغيب كردى در ثوابِ آنچه ما را به آن امر كردهاى ، و ما را از عقاب ترسانيدى .
خدايا ! دشمنى را براى ما قرار دادى كه با ما مكر مىكند ، او را بر ما مسلّط كردى ، به طورى كه ما را مىبيند و ما او را نمىبينيم .
پروردگارا ! او را در سينههاى ما جاى دادى مانند خونى كه در بدن ما حركت مىكند ، و ذرهاى از ذرات بدن ما نيست ، مگر آن كه خون به آن جا برسد ، شيطان نيز چنين در وجود ما نفوذ مىكند .
پروردگارا ! يكى از كارهايش اين است كه ما را از عقاب تو ايمن مىكند ، و اگر ارادهء معصيت كرديم ، ما را ترغيب و تشجيع مىكند ، و از وقتى كه ارادهء طاعت كرديم ، ما را از آن باز مىدارد . « 1 » پس اين نيز يك هدايت خاصّى براى مؤمنان است كه مىخواهد از اين وسوسهها و كيدها خلاص شوند و در واقع ، نوعى هدايت تكوينى است .
مولاى متقيّان عليه السلام مىفرمايد :
فَلَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّه صلّى اللَّهِ عليه وَ آله و سلّم ، وَ إِنَّ الْقَتْلَ لَيَدُورُ عَلَى الْآباءِ وَ الْأَبْناءِ و الإِخْوانِ وَ القَراباتِ ، فَما نَزْدادُ عَلى كُلِّ مُصيبَةٍ و شِدَّةٍ إِلّا إيماناً و مُضِيّاً عَلَى الْحَقِّ ، وَ تَسْليماً لِلأَمْرِ ، وصَبْراً عَلى مَضَضِ الْجِراحِ ؛ « 2 »
ما برادرانمان ، پدرانمان ، فرزندانمان و عموهايمان را در راه اسلام مىكشتيم ، اين همان ايمان و استقامت است كه نور و هدايت مىآورد .
كشتار پدر ، پسر و برادر در راه اسلام جز ايمان و تسليم در برابر خدا چيزى
هامش
( 1 ) . همان ، دعاى 25 . .
( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 122 . .