بِالمَرْحَمَةِ » . « 1 »
سپس انسانها همديگر را وصيت كنند به مرحمت ، به مهربانى ، به دلجويى از فقرا و همنشينى با فقرا ، نه اين كه هميشه در اطراف اغنيا بگردند .
اينها يك هدايت خاص به وسيله انبياست .
انبيا كسانى هستند كه آخر خلقت و سرانجام خلقت ، يعنى جهان ديگر را ديدهاند و خدا به آنها ياد داده است كه اعمال ، باقى مىمانند . اعمال در اين جهان اثرى داشته و در آن عالم نيز اثر خاص خود را دارند ، و اين مسائل را بشر نمىتواند با شرايط دنيا درك كند ؛ زيرا نياز به ديد مخصوص و هدايت دارد . خدا انبيا و مرسلين را براى چنين هدايتى فرستاد و آنها تمام هدايتها را بطور مفصل ابلاغ كردند . به انسان مىگويند : تو خيال مىكنى هرگاه سخن گفتى سخن تو تمام مىشود و از بين مىرود ؟ اين گونه نيست ، اين سخن تو موجود است و به صورت ديگرى به تو پس داده خواهد شد .
« يَوْمَ تَجِدُ كلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ انَّ بَيْنَها وَبَيْنَهُ امَداً بَعيداً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَه وَاللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ » ؛ « 2 »
ببين سرانجام شما روزى است كه در آن روز ، دير يا زود ، هر آن چيزى را كه از خير و شر عمل كرديد خواهيد ديد . اما شرور مانند : غيبت ، افتراء ، تهمت ، بهتان ، زنا و غيره به اين صورت نيست ، بلكه به صورت وحشتناك ديگرى نزد شما خواهد آمد . خداوند شما را از خود مىترساند .
مرحوم شيخ عباس قمى در مفاتيح الجنان از سيد بن طاووس قدس سره روايت كرده است كه دوازده ركعت در اوّلين شب جمعه از ماه رجب - كه « ليلةُالرغائب » ناميده مىشود - وارد شده است ، كه اگر كسى آن را به جا آورد
هامش
( 1 ) . بلد ( 90 ) آيات 17 - 18 . .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 30 . .