سپاس خداى را كه صاحب نعمتهاى فراوان ، دور كنندهء غصّهها و آفرينندهء مخلوقات است خدايى كه آسمانهاى استوار را پايه و ستون كرسى خود و كوهها را چون ميخها و زمين را محل آسايش براى بندگان و فرشتگان را بر اطراف آسمان و زمين و حاملان عرش را بر پشت آنها قرار داد . و به عزّت خود اركان عرش را بر پا داشت و با روشنايى خود شعاع خورشيد را نورانى ساخت و با شعاع او ظلمت شب تاريك را بر طرف نمود و از زمين چشمههايى جارى ساخت ، ماه را نور و ستارگان را روشنايى بخشيد ، آنگاه تجلّى كرد و اقتدار يافت و پديد آورد و استحكام بخشيد ، و هر چيزى را در مقام خود بر پا داشت و حافظ و شاهد آن گرديد . پس فخر فروشى متكبّران در مقابل او خاضع و علاقه مساكين به سوى او مايل گشت .
خداوندا ! به بلندى ذات و صفاتت و عظمت و جلال مقامت و احسان رسايت و راه وسيع و گشودهات ، از تو مسئلت دارم بر محمّد و آل او درود فرستى ، چنان كه او تسليم تو بود و مردم را به بندگى و عبادت تو فرا خواند ، به پيمانهاى تو وفا كرد و احكام تو را اجرا ، و از نشانههاى تو پيروى نمود ، هم او كه بنده ،
خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١٠٧