16 - خطبهء نماز باران از على عليه السلام
هنگامى كه خشكسالى سرزمينها را فرا بگيرد ، باران كم ببارد و دوران قحطى شود ، مستحب است مردم به خداوند متعال پناهنده شوند و طلب باران كنند . و سزاوار است كه امام و پيشوا به مردم پيشنهاد كند كه روز شنبه ، يكشنبه و دوشنبه را روزه بگيرند و صبح روز دوشنبه همانند روز عيد ، پيشوا و مردم پياده به بيرون شهر بروند در حالى كه مؤذّنان پيشاپيش حركت مىكنند و عصا به دست دارند .
هنگامى كه به مصلّى ( محل نماز ) رسيدند امام دو ركعت نماز با مردم همانند نماز عيد بدون اذان و اقامه به جا مىآورد ، با دوازده تكبير ، هفت تكبير در ركعت اوّل و پنج تكبير در ركعت دوّم بعد از قرائت حمد و سوره - تكبيرة الأحرام اوّل نماز و تكبير قبل از ركوع جزء همين دوازده تكبير است - بين هر دو تكبير [ قنوت مىگيرد و ] دعا مىخواند [ بنابراين پنج قنوت در ركعت اوّل و چهار قنوت در ركعت دوّم مىگيرد ] .
هنگامى كه نماز را به پايان بُرد به روى منبر مىرود و عباى خود را وارونه مىپوشد به گونهاى كه طرف راست آن بر دوش چپ و طرف چپ آن بر دوش راست قرار بگيرد . آن گاه رو به قبله مىايستد و صد مرتبه با صداى بلند تكبير مىگويد .
سپس به طرف راست برمىگردد و صد مرتبه با صداى بلند تسبيح ( سبحان اللّه ) مىگويد ، پس از آن به طرف چپ برمىگردد و صد مرتبه با صداى بلند لا إله الّا اللّه مىگويد . و بالاخره روبهروى مردم مىايستد و صد مرتبه الحمدللّه مىگويد . آن گاه دستهايش را بلند مىكند و دعا مىكند و مردم نيز همراه او دعا مىكنند ، همانا خداوند متعال دعايشان را اجابت خواهد كرد .
و مستحب است كه اين خطبه را بخواند . [ و به وسيلهء آن دعا كند . ] روايت شده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام در نماز استسقاء اين چنين خطبه خواندند :