تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده ( فارسى ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
پدرم حارث نام داشت و در سالى كه در آن قحطى واقع شده بود به دنيا آمدم . و تو مرا از شير گوسفندى تغذيه مىنمودى تا زنده بمانم . و پس از آنكه بزرگ شدم . پدرم به همراه گروهى براى تجارت به مسافرت رفت . و من در نزد تو ماندم . پس از آنكه آن گروه از مسافرت برگشتند . پدرم با آنها نبود . و هنگامى كه در بارهء پدرم از آنها سؤال كردم . آنها گفتند : پدرت در اين مسافرت فوت نمود .
شرح
فقال له الإمام : و ما لك - يا غلام - ؟ فقال : - يا مولاي - امّي جحدتني حقّي . و أنكرتني ( و زعمت ) « 1 » . أنّي لم أكن ولدها . فقال الإمام عليه السلام : أين قنبر ؟ فأجابه : لبّيك - يا مولاي - . فقال عليه السلام له : إمض . و أحضر الإمرأة إلى مسجد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله . فمضى قنبر . و أحضرها بين يدي الإمام عليه السلام . فقال عليه السلام لها : - ويلك - لِمَ جحدت ولدك ؟ فقالت : - يا أمير المؤمنين - أنا بكر . ليس لي ولد . و لم يمسسني بشر .
هامش
( 1 ) - ما بين القوسين لم يذكر في البحار .