بيشتر از نودونه تازيانه اختيار نكند .
به قرينهى نقض پنجم ، كه دربارهى اجتماع مرد و زن برهنه است - و بيان خواهد شد - ، بايد مراد از اين نقض ، اجتماع دو مرد يا دو پسر يا دو زن باشد ، تا تداخلى پيش نيايد .
جواب نقض سوم : ايشان هنگام شروع اشكال بر عبارت محقّق رحمه الله در شرايع فرمود : « قد وردت الروايات بتقدير بعض أفراده وذلك في خمسة مواضع » . « 1 » بنابراين ، براى اشكال بايستى به روايات استناد كند و نه اقوال . علاوه آنكه ، مستند اين قول ، دو روايت زير است كه بايد بررسى شود .
1 - عنه ، عن ابن سنان ، يعني عبداللَّه ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام في رجلين يوجدان في لحاف واحد . قال : يجلدان غير سوط واحد . « 2 »
فقه الحديث : ضمير « عنه » بازگشت به حديث شانزدهم اين باب دارد كه در آن آمده :
« محمّد بن الحسن بإسناده عن يونس بن عبدالرّحمن » و در حديث هفدهم و هجدهم نيز « عنه » دارد ؛ يعنى « محمّد بن الحسن بإسناده عن يونس بن عبدالرّحمن عن ابن سنان يعنى عبداللَّه » اين سند صحيح است . صاحب وسائل « ابن سنان » را توضيح مىدهد مراد از ابن سنان ، « عبداللَّه بن سنانِ » ثقه است ، نه « محمّد بن سنان » ، كه وثاقتش مورد اشكال است ؛ وشايد تحقيق ، عدم وثاقتش باشد .
عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام در مورد حكم دو مردى كه آنان را زير يك لحاف بيابند ، سؤال مىكند . امام صادق عليه السلام فرمود : بايد تازيانه بخورند غير از يك تازيانه . ظاهر اين عبارت آن است كه بايد به آنان نودونه تازيانه بزنند .
بر شهيد ثانى رحمه الله اشكال مىشود كه كدام قسمت روايت گفته نودونه تازيانه تعزير است ؟ اگر بهجاى « يجلدان غير سوط » مىفرمود : نودونه تازيانه بخورند ، آيا مىگفتند ، اين تعزير است ؟ اين روايت ، مقدار عقوبت عمل را بيان كرده ، ولى نگفته كه آن عقوبت ، تعزير است ؛ همانند آيهى شريفهى الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِى فَاجْلِدُواْ كُلَّ وَ حِدٍ مّنْهُمَا ، « 3 » كه
هامش
( 1 ) . مسالك الأفهام ، ج 14 ، ص 326 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 367 ، باب 10 از ابواب حدّ الزنا ، ح 18 .
( 3 ) . سورهى نور ، 2 .